Maurice Leblanc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maurice Leblanc
ilustracja
Imię i nazwisko Maurice Marie Émile Leblanc
Data i miejsce urodzenia 11 grudnia 1864
Rouen, Francja
Data i miejsce śmierci 6 listopada 1941
Perpignan, Francja
Narodowość francuska
Język francuski
Odznaczenia
Legia Honorowa

Maurice Marie Émile Leblanc (ur. 11 grudnia 1864; zm. 6 listopada 1941) – francuski pisarz i nowelista, autor cyklu powieści kryminalnych, których bohaterem jest Arsène Lupin - dżentelmen-włamywacz.

W 1951 wszystkie jego utwory zostały wycofane z polskich bibliotek oraz objęte cenzurą[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Maurice Leblanc był drugim dzieckiem Émile'a Leblanca, 34-letniego armatora handlowego, i Mathilde Blanche, z domu Brohy, 21-letniej córki zamożnych farbiarzy, córki Achille Flauberta, brat Gustave'a Flauberta. Jego starszą siostrą była Jehanne, urodzona w 1863, a młodszą - śpiewaczka Georgette Leblanc, urodzona w 1869, która była tłumaczką i towarzyszką Maurice'a Maeterlincka w latach 1895-1918.

W czasie wojny francusko-pruskiej w 1870 ojciec wysłał Maurice Leblanca do Szkocji, której krajobrazy musiały wpłynąć na jego wyobraźnię. Po powrocie ukończył studia w Rouen. Młody Maurycy pierwsze nauki pobierał w bezpłatnej instytucji, w szkole z internatem w Patry, a następnie, w latach 1875-1882, odbywał studia średnie w Lycée Corneille. Jako nastolatek poznał Gustave'a Flauberta i Guy de Maupassanta. Odrzucając plany ojca dotyczące jego kariery w fabryce tektury, w 1888 wyjechał do Paryża, by pisać. Początkowo dziennikarz, potem powieściopisarz i gawędziarz, jego pierwsza powieść Une femme z 1893 została bardzo dobrze przyjęta; po niej przyszły następne (Des couples, Voici des ailes i jedyna sztuka La pitié z 1902, która okazała się porażką i spowodowała, że na jakiś czas porzucił teatr). Wzbudził zainteresowanie Jules'a Renarda i Alphonse'a Daudeta, jednak bez sukcesu dla publiki. Poznał wielkie nazwiska paryskiej literatury: Stéphane'a Mallarmégo i Alphonse'a Allais. W 1901 opublikował powieść autobiograficzną L'Enthousiasme.

W 1905 Pierre Lafitte, dyrektor miesięcznika "Je sais tout", zlecił mu napisanie opowiadania na podstawie "Rafflesa" Ernesta Williama Hornunga i przygód Sherlocka Holmesa. L'Arrestation d'Arsène Lupin (Aresztowanie Arsene'a Lupina) okazało się wielkim sukcesem czytelniczym, ale Maurice Leblanc cierpiał z powodu braku uznania świata literackiego. Dwa lata później w formie książkowej ukazał się Arsène Lupin, dżentelmen włamywacz. Wydanie Arsène Lupin kontra Herlock Sholmès nie spodobało się Conan Doyle'owi, który był wściekły, że jego detektyw Sherlock Holmes ("Herlock Sholmès") i jego pomocnik Watson ("Wilson") zostali ośmieszeni przez parodystyczne postacie stworzone przez Maurice'a Leblanc.

Radykalny socjalista i wolnomyśliciel, z wiekiem i po I wojnie światowej stał się łagodniejszy. W 1918 Maurice Leblanc kupił w Étretat dom anglo-normandzki z muru pruskiego, w którym napisał 19 powieści i 39 opowiadań. W obliczu okupacji niemieckiej opuścił Clos Lupin i schronił się w 1939 w Perpignan, gdzie zmarł na zapalenie płuc w 1941. Został ekshumowany z cmentarza Saint-Martin w Perpignan w 1947 r. i ponownie pochowany 14 października tego samego roku w Paryżu, na cmentarzu Montparnasse, obok swojej żony Marguerite i innych członków rodziny (w szczególności szwagra René Renoulta).

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

Cykl powieściowy o przygodach Arsène’a Lupin[edytuj | edytuj kod]

Inne prace[edytuj | edytuj kod]

  • Une femme (1893)
  • Armelle et Claude (1897)
  • Voici des ailes (1898)
  • Les Lèvres jointes (1899)
  • L’Enthousiasme (1901)
  • Un vilain couple (1901)
  • Gueule rouge (1904)
  • 80 chevaux (1904)
  • La Pitié, Play (1906)
  • La Frontière (1911)
  • Le Cercle rouge (1916-1917) - (wyd. pol. 1927 jako Czerwone koło)
  • Les Trois Yeux (1919) - (wyd. pol. 1923 jako Troje oczu, a druga części tej powieści wyd. pol. 1921 jako Posłannictwo z planety Wenus)
  • La Robe d’écaille rose (1920)
  • Le Formidable Événement (1920)
  • Dorothée, danseuse de corde (1923) - (wyd. pol. 1925 jako Dorota, tancerka na linie)
  • La Vie extravagante de Balthazar (1925)
  • Le Prince de Jéricho (1930)
  • Les Clefs mystérieuses (1932)
  • La Forêt des aventures (1933)
  • Le Chapelet rouge (1934)
  • L’Image de la femme nue (1934)
  • Le Scandale du gazon bleu (1935)
  • De minuit à sept heures (1937)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cenzura PRL : wykaz książek podlegających niezwłocznemu wycofaniu 1 X 1951 r.. posł. Zbigniew Żmigrodzki. Nortom: Wrocław, 2002, s. 24. ISBN 83-85829-88-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]