Maurice Richard Trophy
| Maurice „Rocket” Richard Trophy | ||
| Ustanowiony | Sezon 1998/1999[1] | |
| Aktualny posiadacz | Leon Draisaitl | |
| Nagroda dla | króla strzelców w sezonie zasadniczym | |
Maurice „Rocket” Richard Trophy, znana też jako Maurice Richard Trophy[2] – przechodnie trofeum indywidualne przyznawane w National Hockey League (NHL) zawodnikowi, który w sezonie zasadniczym zdobył największą liczbę bramek. Została ufundowana przez drużynę Montreal Canadiens w sezonie 1998/1999[1]. Nagroda wzięła swoją nazwę od legendarnego zawodnika Montreal Canadiens – skrzydłowego Maurice’a Richarda, który nosił pseudonim Rocket. Pierwszym zdobywcą trofeum był Fin Teemu Selänne, prawoskrzydłowy Anaheim Ducks. Dotychczas zostało przyznane 27 razy i uhonorowano w ten sposób 16 różnych zawodników. Obecnym posiadaczem tej nagrody jest Leon Draisaitl, grający w drużynie Edmonton Oilers.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Maurice „Rocket” Richard Trophy zostało podarowane przez drużynę Montreal Canadiens w 1999 roku, a po raz pierwszy przyznano je w sezonie 1998/1999. Jest to jedna z najnowszych nagród ligi NHL. Jej nazwa pochodzi od legendarnego skrzydłowego Maurice’a Richarda, który rozegrał osiemnaście sezonów w drużynie Canadiens. Jako pierwszy zawodnik w historii NHL pięciokrotnie zostawał królem strzelców i jako pierwszy osiągnął pułap 500 bramek w lidze. W sezonie 1944/1945 został pierwszym zawodnikiem ligi NHL, który w ciągu sezonu zdobył 50 bramek w 50 meczach, później niewielu hokeistów dokonało tego wyczynu. Natomiast w sezonie 1954/1955 zdobył tytułu króla strzelców razem z dwoma innymi zawodnikami[3].
Pomimo tego, że najskuteczniejszy zawodnik ligi NHL sezonu zasadniczego zazwyczaj zdobywa również Hart Memorial Trophy dla najbardziej wartościowego zawodnika ligi, to jedynie Aleksandr Owieczkin zdobył obydwie nagrody oraz Maurice Richard Trophy w jednym sezonie (2007/2008). Corey Perry w sezonie 2010/2011 zdobył zarówno Hart Memorial Trophy, jak i Maurice Richard Trophy, ale w wyścigu po Art Ross Memorial Trophy dzięki asystom wyprzedził go Daniel Sedin z Vancouver Canucks[4].
W porównaniu do zdobywcy Art Ross Trophy, Richard Trophy może zdobyć kilku zawodników bez ustalania dodatkowej kolejności. W rezultacie możliwe jest, że kilku graczy dzieli tytuł w tym samym roku. Tak było w sezonie 2003/2004, kiedy to nagrodę uzyskali Jarome Iginla, Ilja Kowalczuk i Rick Nash. Po raz drugi taka sytuacja miała miejsce w sezonie 2009/2010, kiedy to Sidney Crosby i Steven Stamkos zdobyli po 51 bramek. Rick Nash jest najmłodszym zawodnikiem, który sięgnął po to trofeum w wieku 19 lat w sezonie 2003/2004. Dziewięć razy nagrodę otrzymał Rosjanin Aleksandr Owieczkin, trzykrotnie zdobywał ją Auston Matthews, dwukrotnie zaś Pawieł Bure oraz Kanadyjczycy Jarome Iginla, Steven Stamkos i Sidney Crosby.
Lista nagrodzonych
[edytuj | edytuj kod]
- Legenda
Zawodnik aktywny
(#) Zwycięzca klasyfikacji królów strzelców przed ustanowieniem nagrody
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Maurice Richard Trophy. nhl.com. (ang.).
- ↑ Maurice „Rocket” Richard Trophy history. nhl.com. [dostęp 2007-08-21]. (ang.).
- ↑ Maurice „Rocket” Richard Trophy history. Legendsofhockey.net. [dostęp 2007-07-31]. (ang.).
- ↑ Hart Memorial Trophy history. nhl.com. [dostęp 2007-08-22]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Maurice Richard Trophy na stronie NHL.com
- Maurice Richard Trophy na stronie Legends of Hockey.net
- Zdobywcy Maurice Richard Trophy | NHL.com
- Zdobywcy Maurice Richard Trophy | Hockey-Reference.com
- Ralph Dinger: National Hockey League Official Guide & Record Book. Toronto: Dan Diamond, 2004. ISBN 0-920445-84-5.
