Maurycy Madurowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maurycy Madurowicz

Maurycy Antoni Jelita Madurowicz (Moritz Ritter von Madurowicz, ur. 16 września 1831 w Kołomyi, zm. 12 stycznia 1894 w Krakowie) – polski lekarz ginekolog i położnik, profesor położnictwa na Uniwersytecie Jagiellońskim od 1862 roku, członek Akademii Umiejętności od 1872 roku. Był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk[1].

Pochodził z rodziny ukraińskiej, był synem Walentego, urzędnika w austriackiej służbie państwowej, późniejszego radcy ministerialnego i naczelnika dyrekcji skarbowej we Lwowie. Studiował medycynę w Uniwersytecie Jagiellońskim (u Antoniego Kozubowskiego, Józefa Majera, Fryderyka Skobla i Ludwika Zejsznera) oraz na Uniwersytecie Wiedeńskim). W 1855 roku został doktorem medycyny, w roku następnym uzyskał doktorat chirurgii i położnictwa i został asystentem w klinice położniczej u Karola Brauna i jego brata Gustava, gdzie pracował aż do 1862 r. Tegoż roku habilitował się w Krakowie na podstawie pracy O powstawaniu i rozpoznaniu przepukliny krwawej, a następnego mianowano go (po ustąpieniu Józefa Kwaśniewskiego) na stanowiska profesora zwyczajnego ginekologii oraz ordynatora kliniki w Szpitalu św. Łazarza.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bolesław Erzepki, Spis członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, Poznań 1896, s. 3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wiedeń: 1901, s. 1075.
    [1] (niem.)