Max Liedtke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Max Liedtke w mundurze Wehrmachtu

Max Liedtke (ur. 25 grudnia 1894 w Pasłęku, zm. 13 stycznia 1955 w Workucie) - niemiecki dziennikarz i oficer Wehrmachtu, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Życiorys[edytuj kod]

Urodził się w rodzinie pastora luterańskiego. Maturę zdał w Gumbinnen (dziś Gusiew, Rosja) i zaczął luterańskie studia teologiczne na Uniwersytecie w Königsberg (dziś Kaliningrad, Rosja). Z początkiem I wojny światowej przerwał studia i zgłosił się na ochotnika do armii. Po wojnie pracował jako dziennikarz i został redaktorem naczelnym lokalnej gazety w Greifswald. Został zwolniony w 1935 roku z powodu swojej krytycznej postawy wobec nazizmu. W 1939 został powołany do służby w Wehrmachcie. Stacjonował w Polsce, Belgii i Grecji.

W lipcu 1942 został dowódcą garnizonu w Przemyślu. 26 lipca 1942 oddziały SS i Gestapo przygotowywały pierwszą akcję wywózki Żydów z przemyskiego getta do obozu zagłady w Bełżcu. Ponieważ wielu z nich pracowało dla Wehrmachtu, Liedtke stanowczo sprzeciwił się ich deportacji. Kiedy Gestapo odmówiło, adiutant mjr Liedtkego por. Albert Battel[1] wydał rozkaz zablokowania mostu na Sanie, skąd miały przyjechać oddziały do getta. W momencie ich przyjazdu oddziały Wehrmachtu pod dowództwem Liedtkego zagroziły otwarciem ognia i zmusiły do wycofania. Liedtke osiągnął swój cel, gdyż Gestapo po negocjacjach zgodziło się zostawić większość pracujących dla Wehrmachtu.

Odbiło się to na dalszych losach Liedtkiego. 30 września 1942 został zdymisjonowany z dowództwa garnizonem w Przemyślu i skierowany na front wschodni. Na początku 1945 roku jego jednostka została ewakuowana na Bornholm. Jednak pod koniec wojny został wydany władzom sowieckim jako podejrzany o zbrodnie wojenne. Max Liedtke zmarł w sowieckim łagrze w Workucie.

24 czerwca 1993 roku izraelski instytut Jad Waszem pośmiertnie odznaczył Liedtkego medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Przypisy

Bibliografia[edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj kod]