Max Noether

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Max Noether

Max Noether (ur. 24 września 1844 w Mannheim, zm. 13 grudnia 1921 w Erlangen) − niemiecki matematyk pochodzenia żydowskiego, ojciec Emmy Noether i Fritza Noethera.

Studia odbył na Uniwersytecie Ruprechta i Karola w Heidelbergu, a 1875 został profesorem Uniwersytetu Fryderyka i Aleksandra w Erlangen[a] (Friedrich-Alexander-Universität Erlangen). Przyczynił się do rozwoju geometrii algebraicznej i teorii funkcji algebraicznych. W 1873 opublikował twierdzenie dotyczące krzywych algebraicznych, zawierające tak zwane warunki N.

Prace[edytuj]

  • Zur Grundlegung der Theorie der algebraischen Raumcurven (Berlin 1883)
  • Zur Erinnerung an Karl Georg Christian von Staudt (Erlangen 1901)
  • Über die singulären Elemente der algebraischen Curven (Erlangen 1902)
  • Abriß einer Theorie der algebraischen Funktionen (Lipsk 1911)

Uwagi

  1. W 1961 roku, kiedy do uniwersytetu przyłączono norymberską Wyższą Szkołę Ekonomii i Nauk Społecznych (Hochschule für Wirtschafts- und Sozialwissenschaften Nürnberg) i przekształcono ją w Wydział Ekonomii i Nauk Społecznych (Wirtschafts- und Sozialwissenschaftliche Fakultät), uczelnię przemianowano na „Uniwersytet Fryderyka i Aleksandra w Erlangen i Norymberdze” (Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg).

Linki zewnętrzne[edytuj]