Maxime Vachier-Lagrave

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Maxime Vachier-Lagrave
Ilustracja
Maxime Vachier-Lagrave, Jekaterynburg 2021
Data i miejsce urodzenia

21 października 1990
Nogent-sur-Marne

Obywatelstwo

Francja

Tytuł szachowy

arcymistrz (2005)

Ranking FIDE

2727 (01.09.2023)[1]

Ranking krajowy FIDE

2[2]

FIDE Top 100

20

Strona internetowa

Maxime Vachier-Lagrave (ur. 21 października 1990 w Nogent-sur-Marne) – francuski szachista, arcymistrz od 2005 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W roku 2005 w wieku 14 lat i 4 miesięcy wypełnił trzecią normę arcymistrzowską i był wówczas siódmym najmłodszym zawodnikiem w historii szachów oraz drugim (po Étienne Bacrot) najmłodszym Francuzem, któremu udało się osiągnąć ten poziom. W latach 2003 i 2005 dwukrotnie zdobył tytuły wicemistrza świata juniorów (odpowiednio do lat 14 i 16). W 2004 zwyciężył w turnieju w Paryżu, zajął II m. w Évry oraz podzielił I m. w mistrzostwach Paryża. W 2005 zdobył srebrny medal indywidualnych mistrzostw Francji. W 2006 podzielił V m. w otwartym turnieju Aerofłot Open w Moskwie. W 2007 podzielił II m. (za Pawłem Eljanowem, wspólnie z Bu Xiangzhi, Dmitrijem Jakowienko i Gabrielem Sargissianem) w turnieju Corus-B w Wijk aan Zee, zwyciężył (wspólnie z Laurentem Fressinetem i Pawłem Tregubowem) w mistrzostwach Paryża oraz zdobył w Aix-les-Bains tytuł mistrza Francji (po pokonaniu w dogrywce Władysława Tkaczewa)[3]. W 2008 podzielił (po barażu) IV-V m. (wspólnie z Władimirem Bakłanem) w indywidualnych mistrzostwach Europy w Płowdiwie[4] oraz zwyciężył w mistrzostwach Paryża (wspólnie z Alberto Davidem) oraz w memoriale Gyorgy Marxa w Paks. Zdobył również tytuł wicemistrza Francji, w dogrywce przegrywając z Étienne Bacrotem. W 2009 odniósł duży sukces, samodzielnie zwyciężając w silnie obsadzonym turnieju w Biel (wyprzedzając m.in. Aleksandra Moroziewicza, Wasilija Iwanczuka i Borysa Gelfanda)[5]. W tym samym roku zdobył w Puerto Madryn tytuł mistrza świata juniorów do 20 lat. W 2010 zdobył w Warszawie tytuł mistrza Europy w szachach błyskawicznych[6]. W 2012 zwyciężył w turnieju SPICE Cup w Saint Louis[7] oraz po raz drugi w karierze zdobył w Warszawie tytuł mistrza Europy w szachach błyskawicznych[8]. W 2013 podzielił I m. w turnieju Gibraltar Chess Festival (wspólnie z Nikitą Witiugowem, Nigelem Shortem i Sandipanem Chandaą), natomiast w 2014 zwyciężył w turnieju głównym festiwalu w Biel[9]. W 2015 podzielił II m. (za Magnusem Carlsenem, wspólnie z Aniszem Girim, Wesleyem So i Ding Lirenem) w turnieju Tata Steel w Wijk aan Zee[10].

Wielokrotny reprezentant Francji w rozgrywkach drużynowych, m.in.:

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 sierpnia 2016, z wynikiem 2819 punktów zajmował wówczas 2. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród francuskich szachistów[13]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Top 100 Players September 2023 – Archive. Międzynarodowa Federacja Szachowa, 1 września 2023. [dostęp 2023-09-10].
  2. Period: September 2023. Rank France. Międzynarodowa Federacja Szachowa, 1 września 2023. [dostęp 2023-09-10].
  3. 16-year-old Vachier-Lagrave new French Champion.
  4. European Individual Championships 2008.
  5. Maxime Vachier-Lagrave wins Biel 2009. [dostęp 2009-08-01].
  6. European Blitz Chess Championship 2010. [dostęp 2010-12-18].
  7. Vachier-Lagrave lifts the SPICE Cup 2012.
  8. European Blitz Chess Championship 2012. [dostęp 2014-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-12)].
  9. Maxime Vachier-Lagrave supreme in Biel.
  10. Carlsen gewinnt in Wijk aan Zee.
  11. OlimpBase.
  12. OlimpBase.
  13. Top lists records: Vachier-Lagrave, Maxime. World Chess Federation - FIDE, 07.2019. [dostęp 2019-07-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]