Przejdź do zawartości

Maxwell (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Maxwell
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Maxwell Scherrer Cabelino Andrade

Data i miejsce urodzenia

27 sierpnia 1981
Vila Velha

Wzrost

177 cm[1]

Pozycja

Lewy obrońca

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2000–2001 Cruzeiro EC
2001–2005 AFC Ajax 114 (9)
2006 Empoli FC (wyp.) 0 (0)
2006–2009 Inter Mediolan 79 (2)
2009–2012 FC Barcelona 57 (0)
2012–2017 Paris Saint-Germain 83 (8)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2004  Brazylia U-23 6 (0)
2013–2017  Brazylia 10 (0)
W sumie: 16 (0)
  1. Aktualne na: 30 listopada 2023. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. Aktualne na: 27 listopada 2023.

Maxwell, właśc. Maxwell Scherrer Cabelino Andrade (ur. 27 sierpnia 1981 w Vila Velha) – brazylijski piłkarz który występował na pozycji lewego obrońcy.

Jest trzecim najbardziej utytułowanym piłkarzem w historii. Posiada on aż 37 drużynowych trofeów, co czyni go trzecim za Leo Messim (46) i Dani Alvesem (43) piłkarzem w historii.

W latach 2013-17 dziesięciokrotny reprezentant Brazylii. W swojej karierze występował w takich klubach jak: FC Barcelona, Paris Saint-Germain, Inter Mediolan czy Ajax Amsterdam.

Półfinalista Mistrzostw Świata w 2014 roku w Brazylii.[2][3]

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Maxwell jest wychowankiem brazylijskiego Cruzeiro EC, w którym występował do 2001 roku, kiedy to trafił do Ajaksu Amsterdam. W holenderskim zespole zagrał 114 spotkań i strzelił 9 bramek. W 2006 przeniósł się do Interu Mediolan, z którego został wypożyczony na pół roku do Empoli FC. Na początku sezonu 2006/2007 ostatecznie dołączył do kadry Interu. W sezonie 2008/2009 nabawił się kontuzji, która wyłączyła go z gry na sześć tygodni. 15 lipca 2009 roku przeszedł do FC Barcelony za 4,5 miliona euro, podpisując kontrakt do 2014 roku. Choć pierwszym wyborem Katalończyków był Filipe Luis, klub nie zdołał porozumieć się z Deportivo.[4]. Z Barceloną zdobył w 2,5 roku 10 trofeów.

W styczniu 2012 roku przeszedł z Barcelony do PSG (kwota transferu wyniosła 4 miliony euro)[5]. Zadebiutował 14 stycznia 2012 w wygranym 3:1 meczu z Toulouse FC.

Z paryskim klubem sięgnął po cztery mistrzostwa kraju, trzy puchary Francji, cztery puchary Ligi Francuskiej i trzy superpuchary Francji.

W maju 2017 r. zakończył sportową karierę. Posiada on aż 37 drużynowych trofeów, co czyni go drugim za Dani Alvesem piłkarzem w historii.[6]

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Gole Rozgrywki Europy Mecze Bramki
2000 Cruzeiro EC Brazylia  Série A ? ? - - -
2001 ? ? - - -
2001/02 AFC Ajax Holandia  Eredivisie 24 0 Liga Mistrzów UEFA
Liga Europy UEFA
1
3
0
0
2002/03 30 4 Liga Mistrzów UEFA 12 0
2003/04 31 2 8 0
2004/2005 29 3 Liga Mistrzów UEFA
Liga Europy UEFA
5
2
0
1
2005/2006 0 0 - - -
2005/2006 Empoli FC (wyp.) Włochy  Serie A 0 0 - - -
2006/2007 Inter Mediolan 22 1 Liga Mistrzów UEFA 2 0
2007/2008 32 0 7 0
2008/2009 25 1 4 0
2009/2010 FC Barcelona Hiszpania  Liga BBVA 25 0 7 0
2010/2011 25 0 7 0
2011/2012 7 0 4 1
2011/2012 Paris Saint-Germain F.C. Francja  Ligue 1 14 1 - - -
2012/2013 33 2 Liga Mistrzów UEFA 10 0
2013/14 24 3 8 0
2014/15 10 1 6 0
2015/16 28 3 9 0
2016/17 20 0 4 0

Stan na: 30 listopada 2023 r.

Styl gry

[edytuj | edytuj kod]

Maxwell, drobny, techniczny lewy obrońca o ofensywnym profilu, przez całą swoją karierę zasłynął jako znakomity, doświadczony, odnoszący sukcesy i w dużej mierze niedoceniany obrońca, znany ze swojej konsekwencji i długoletniej obecności na najwyższym poziomie. Był dobry w wygrywaniu piłki i solidny w obronie, ale jednocześnie wykazywał się klasą i elegancją przy piłce, pewnością siebie w jej posiadaniu oraz niezawodnością w rozgrywaniu, rzadko tracąc piłkę; jego wiele umiejętności pozwalało mu w ten sposób zapewnić równowagę drużynom na pozycji bocznego obrońcy lub skrzydłowego. Jako wszechstronny zawodnik był również skuteczny w ataku dzięki swoim umiejętnościom i szybkości; w trakcie meczu często przesuwał się wyżej na boisku, wykonując ofensywne rajdy lewą stroną, aby znaleźć się w dobrych pozycjach, z których mógł dośrodkować do kolegów w polu karnym lub pomóc w rozciągnięciu gry, a także był w stanie grać w bardziej ofensywnej roli jako lewoskrzydłowy, zarówno w pomocy, jak i w trójce ataku. Poza boiskiem Maxwell był introwertykiem, ale szanowaną i lubianą postacią wśród kolegów z drużyny, często wymienianą jako kluczowa osobowość w szatni, pomimo swojego spokojnego, łagodnego usposobienia i powściągliwego charakteru; jego bliski przyjaciel i były kolega z drużyny Ibrahimović opisał go jako „niezwykle wrażliwego” i „miłego faceta”[7][8][9][10].

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]
Maxwell ze Zlatanem Ibrahimoviciem podczas treningu

FC Barcelona

[edytuj | edytuj kod]

Inter Mediolan

[edytuj | edytuj kod]

Paris Saint-Germain

[edytuj | edytuj kod]

Ajax Amsterdam

[edytuj | edytuj kod]

Cruzeiro EC

[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Brazylii

[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Profil zawodnika na stronie klubu FC Barcelona. [dostęp 2010-08-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2 września 2010)]. (ang.).
  2. Paweł Handzel, Najbardziej utytułowany piłkarz - kto nim jest? | PEHA [online], Producent odzieży sportowej PEHA, 21 czerwca 2021 [dostęp 2023-11-30] (pol.).
  3. Maxwell - Reprezentacja [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2023-11-30] (pol.).
  4. Stephan Kläsener, Endlich schlägt auch Barca auf dem Transfermarkt zu [online], Fussball Transfers, 16 lipca 2009 [dostęp 2026-04-25] (niem.).
  5. Maxwell oficjalnie w PGS. przegladsportowy.pl, 12 stycznia 2012. [dostęp 2012-01-13].
  6. Maxwell - Profil zawodnika [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2023-11-30] (pol.).
  7. Maxwell: "So much quality in this Inter" [online], FC Internazionale - Inter Milan [dostęp 2026-04-25] [zarchiwizowane z adresu 2018-01-27].
  8. How did Leicester go from miracle to misery?. The Athletic FC Podcast 2026-04-23. [dostęp 2026-04-25].
  9. Michael Cox, Why Maxwell is the quiet hero of PSG's rousing trophy chase [online], FourFourTwo, 12 marca 2014 [dostęp 2026-04-25] (ang.).
  10. PSG fittingly can send club legend Maxwell out on top with cup triumph, „ESPNFC.com” [dostęp 2026-04-25] [zarchiwizowane z adresu 2017-06-01].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]