Mazra’a

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mazra’a
מזרעה
Ilustracja
Dom w którym mieszkał przez pewien czas Bahá'u'lláh
Dewiza: brak
Państwo  Izrael
Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Akka
Burmistrz Qasim Awwad
Powierzchnia 4,8 km²
Wysokość 16 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

3484
7289 os./km²
Nr kierunkowy +972 4
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Mazra’a
Mazra’a
Ziemia32°59′01″N 35°05′53″E/32,983611 35,098056
Portal Portal Izrael

Mazra’a (hebr. מזרעה; arab. المزرعة; pol. Farma) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość Mazra’a jest położona na wysokości 16 metrów n.p.m. w północnej części równiny przybrzeżnej Izraela. W odległości 4 km na wschodzie wznoszą się wzgórza Zachodniej Galilei. Ze wzgórz spływa strumień Bet ha-Emek, który przepływa przez północną część miejscowości. W odległości 1,5 km na zachodzie jest Morze Śródziemne. W otoczeniu Mazra’a znajdują się miasto Naharijja, kibuce Ewron i Bet ha-Emek, moszawy Ben Ammi, Netiw ha-Szajjara, Regba i Szawe Cijjon, oraz wioska chrześcijańska Nes Ammim.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Mazra’a jest położona w Poddystrykcie Akki, w Dystrykcie Północnym.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2011 roku w Mazra’a żyło prawie 3,5 tys. mieszkańców, z czego 97,1% Arabowie muzułmanie i 2,9% inne narodowości. Wskaźnik wzrostu populacji w 2011 roku wynosił 2,9%. Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych średnie wynagrodzenie pracowników w Mazra’a w 2009 roku wynosiło 4413 ILS (średnia krajowa 7070 ILS)[1][2].

Populacja pod względem wieku (2010)
Wiek (w latach) Procent populacji w %
0 – 4 7,1
5 – 9 8,6
10 – 14 9,0
15 – 19 12,5
20 – 29 17,8
30 – 44 17,1
45 – 59 19,5
60 – 64 2,0
65 – 6,4


Źródło danych: Central Bureau of Statistics.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o wiosce Mazra’a pochodzą z 1283 roku - wspomina o niej traktat zawarty między sułtanem Kalawun i krzyżowcami. Tekst traktatu mówi, że wioska znajdowała się wówczas pod kontrolą krzyżowców[3]. Odkryty 50-metrowy mur na zachód od centrum wioski, uznaje się za pozostałości struktur obronnych z okresu krzyżowców[4]. Od 1517 roku Mazra’a znajdowała się pod panowaniem Imperium osmańskiego. W 1596 roku tureckie dokumenty podatkowe odnotowały w wiosce 27 gospodarstw domowych, które utrzymywały się z upraw pszenicy, jęczmienia, bawełny, oraz hodowli kóz, bawołów wodnych i uli[5]. W połowie XVIII wieku beduiński szejk pochodzący z Tyberiady, Dhaher al-Omar zbuntował się przeciwko Osmanom. Opanował i ufortyfikował Akkę, która stała się jego głównym miastem. Mazra’a była jedną z pięciu wiosek, które bezpośrednio należały do Dhaher al-Omara. Po jego śmierci w 1775 roku, wioski te zostały porzucone i przez jakiś czas były miejscem bezprawia. Porządek przywrócił turecki oficer Jezzar Pasza[6]. W 1799 roku Napoleon Bonaparte opisał Mazra’a jako niewielką wioskę (El Masár) zamieszkałą przez chrześcijan[7]. W latach 1877-1879 z jednego z tutejszych domów korzystał Bahá'u'lláh, założyciel bahaizmu. Później przeniósł się do letniej rezydencji Al-Bahja. Francuski podróżnik Victor Guérin opisał ją pod koniec XIX wieku jako małą wioskę z niewielką liczbą mieszkańców[8]. W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny przyznawała ten rejon państwu arabskiemu[9]. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny na początku 1948 roku w okolicy tej stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze Zachodniej Galilei. Z tego powodu siły żydowskiej Hagany zajęły wioskę w lipcu 1948 roku. W dniu 13 maja 1948 roku w wiosce urządzono punkt zbiórki mieszkańców wypędzonych z arabskich wiosek Az-Zib i Al-Bassa. Dzięki temu wioska nie została zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej i zachowała swój pierwotny charakter[10][11]. W 1953 roku władze izraelskie przeprowadziły wywłaszczenie 155 hektarów ziemi, a w 1962 roku kolejnych 30 hektarów[12]. W 1996 roku Mazra’a otrzymała status samorządu lokalnego[13].

Symbole[edytuj | edytuj kod]

Herb miejscowości przedstawia akwedukt doprowadzający w przeszłości wodę do sąsiedniego miasta Akka. Za akweduktem widoczna jest palma. Powyżej i poniżej umieszczono nazwę miejscowości pisaną w języku hebrajskim i arabskim. Oficjalna flaga jest w kolorze białym z niebieskim herbem pośrodku[13].

Polityka[edytuj | edytuj kod]

Siedziba władz samorządowych znajduje się przy głównej ulicy w centrum miejscowości. Przewodniczącym rady jest Kasim Awwad.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Miasteczko posiada typową arabską architekturę, charakteryzującą się ciasną zabudową i wąskimi, krętymi uliczkami. Zabudowa powstawała bardzo chaotycznie, bez zachowania jakiegokolwiek wspólnego stylu architektonicznego. W północnej części miasteczka znajduje się dom w którym przez pewien czas mieszkał duchowy przywódca bahaizmu, Bahá'u'lláh.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się dom kultury z biblioteką publiczną.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się arabska szkoła podstawowa. W 2010 roku uczyło się w niej ponad 500 uczniów. Średnia uczniów w klasie wynosiła 28.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

We wschodniej części miejscowości utworzono niewielką strefę przemysłową, jednak większość mieszkańców utrzymuje się z rolnictwa i sadownictwa.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z miasteczka wychodzą w kierunku zachodnim dwie lokalne drogi, którymi wjeżdża się na drogę ekspresową nr 4. Jadąc nią na północ dojeżdża się do miasta Naharijja i kibucu Ewron, lub jadąc na południe dojeżdża się do moszawu Regba i skrzyżowania z lokalną drogą prowadzącą do nadmorskiego moszawu Szawei Syjon. Wzdłuż południowej granicy miasteczka przebiega droga nr 8611, którą jadąc na wschód można dojechać do wioski Nes Ammim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane statystyczne Mazra’a (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-04-04].
  2. Welcome To al-Mazra’a (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2013-04-04].
  3. Dan Barag. A new source concerning the ultimate borders of the Latin Kingdom of Jerusalem. „Israel Exploration Journal”. 29, s. 205, 1979. 
  4. Denys Pringle: Secular buildings in the Crusader Kingdom of Jerusalem: an archaeological Gazetter. Cambridge: Cambridge University Press, 1997, s. 70. ISBN 978-0-521-46010-1. [dostęp 2013-04-04]. (ang.)
  5. Wolf-Dieter Hütteroth, Kamal Abdulfattah: Historical Geography of Palestine, Transjordan and Southern Syria in the Late 16th Century. Erlanger: Erlanger Geographische Arbeiten, 1977, s. 194.
  6. A. Cohen: Palestine in the Eighteenth Century: Patterns of Government and Administration. Jerusalem: Hebrew University, 1973, s. 133-135.
  7. Napoleon Bonaparte: Correspondance inédite officielle et confidentielle avec les cours étrangères, les princes, les ministres et les généraux français et étrangers en Italie, en Allemagne et en Egypte. Lozanna: Uniwersytet w Lozannie, 1819, s. 290. [dostęp 2013-04-04]. (fr.)
  8. Mazra’a (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-04-04].
  9. Oficjalna mapa podziału Palestyny opracowana przez UNSCOP (ang.). W: United Nations [on-line]. 1948. [dostęp 2013-04-04].
  10. Chaim Herzog: Arab-Israeli Wars. New York: Vintage Books/Random House, 1984, s. 89-91. ISBN 0-394-71746-5.
  11. Benny Morris: The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge: Cambridge University Press, 2004, s. 253. ISBN 0521009677. (ang.)
  12. Andrew Petersen: A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine. Oxford: Oxford University Press, 2002, s. 218. ISBN 978-0-19-727011-0.
  13. a b Dov Gutterman: Mo'atza Mekomit Mazra’a (ang.). W: Flags Of The World [on-line]. 2007-06-30. [dostęp 2013-04-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]