Mazur D-350

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mazur D-350
Mazur D-350
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Typ pojazdu ciągnik artyleryjski
Trakcja gąsienicowa
Załoga kierowca/mechanik + obsługa działa (1+8)[1]
Historia
Prototypy 1957 - 1958
Produkcja 1958-1960
(inne dane: 1960-1961)
Dane techniczne
Silnik 1 silnik wysokoprężny, 4-suwowy, 12-cylindrowy W-54 o mocy 350 KM przy 1800 obr./min.
Transmisja mechaniczna
Długość 5,81 m
Szerokość 2,89 m
Wysokość 2,69 m
Prześwit 0,46 m
Masa 13.500 kg (bojowa)
12.500 kg (ładowność skrzyni ładunkowej)
25.000 kg (masa holowanej przyczepy lub działa)
Osiągi
Prędkość 53 km/h (szosa)[1]
Zasięg 490 km (z ładunkiem i przyczepą)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,8 m
Kąt podjazdu 30º
Przechył boczny 35º
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska, Czechosłowacja, Wietnam Północny

Mazur D–350 – polski gąsienicowy ciągnik artyleryjski z końca lat 50. XX wieku.

Prace nad projektem polskiego ciągnika artyleryjskiego rozpoczęto w 1956 roku w Zakładach Mechanicznych w Łabędach, przy wykorzystaniu podzespołów czołgu T-54A, którego produkcję licencyjną tam wdrażano[1]. Ciągnik zunifikowany był w około 75% z czołgiem T-54A[1]. W 1957 roku powstały dwa prototypy, oznaczone początkowo ACS Mazur D-300[1]. W 1958 roku powstały dwa ulepszone prototypy i w tym samym roku ciągnik skierowano do produkcji, która trwała do 1960 roku[1] (według innych informacji, od 1960 do 1961 roku[2]). Montaż ciągników odbywał się w Łabędach, gdzie wytwarzano nadwozie, układ przeniesienia napędu i koła nośne, natomiast podwozia i zawieszenie były produkcji Huty Stalowa Wola, a silniki były wytwarzane przez PZL Wola[1]. Pomimo dobrych osiągów produkcję ciągnika szybko zakończono. Powodem była unifikacja ciągników artyleryjskich w siłach Układu Warszawskiego i wprowadzenie radzieckiego ciągnika ATS-59, produkowanego w Polsce na licencji[1].

W Wojsku Polskim ciągniki artyleryjskie Mazur używane były do końca lat 70.[1] Pewna liczba na początku lat 60. została sprzedana do Czechosłowacji (według czeskich informacji, dostarczono ich 218 i miały być potocznie znane jako "zemsta Gomółki" (Gomulkova pomsta))[3]. Niewielka liczba tych ciągników została przekazana armii Północnego Wietnamu i używana przez nią podczas wojny wietnamskiej[4]. Część wycofanych z wojska ciągników używana była następnie m.in. przez kolej w pociągach ratunkowych i w służbie leśnej[1].

Siła pociągowa na haku wynosiła 12,5 t, maksymalna masa przyczepy 25 t[1].

Mazur D-530 był jedynym gąsienicowym wozem bojowym całkowicie polskiej konstrukcji produkowanym seryjnie dla Wojska Polskiego po wojnie.

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k Ciągnik artyleryjski Mazur, „Raport - Wojsko Technika Obronność” nr 02/2017, s.70
  2. Sławomir Drążkiewicz, Ciągnik artyleryjski SG-10, "Poligon" nr 1/2008, s.6
  3. POL - D-350 Mazur w serwisie forum.valka.cz [dostęp 21-9-2017]
  4. Albert Grandolini: Armor of the Vietnam War (2). Asian forces. Concord Publications, 1998, ​ISBN 9623616228​, s.47

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • E Gajkowski Na poligonie i na defiladzie wyd. Horyzonty Warszawa 1975
  • Mały Modelarz 10/1976
  • Ciągnik artyleryjski Mazur, „Raport - Wojsko Technika Obronność” nr 02/2017, s.70
Ciągnik nr rej. UAK 5419