McDonald’s Championship

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
McDonald’s Championship
McDonald’s Open
Państwo  Hiszpania
Dyscyplina koszykówka
Organizator rozgrywek FIBA
Data założenia 1987
Założyciel FIBA
Data rozwiązania 1999
Rozgrywki
Liczba drużyn 8
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Milwaukee Bucks
Ostatni zwycięzca San Antonio Spurs

McDonald’s Championship (nazywany także McDonald’s Open) – profesjonalny, międzynarodowy turniej koszykarski z udziałem drużyn NBA oraz mistrzów klubowych z Europy, Australii o Ameryki Południowej. Po raz pierwszy rozegrany w 1987 roku. Do 1991 roku rozgrywany corocznie, następnie co dwa lata aż do 1999 roku, kiedy to został zlikwidowany. Przez pierwsze dwa lata istnienia turnieju występowały w nim reprezentacje narodowe Jugosławii oraz ZSRR.

W każdej z dziewięciu edycji McDonald’s Championship tytuł zdobywała drużyna z NBA. W kilku przypadkach zespoły z NBA wygrywały niewielka ilością punktów. Dla przykładu w półfinałach 1990 roku, New York Knicks włoski Scavolini Pesaro różnicą zaledwie trzech punktów (107–104), ustalając wynik na 30 sekund przed zakończeniem spotkania. W 1991 Los Angeles Lakers pokonali hiszpański Joventut Badalona zaledwie dwoma punktami (116–114).

W 1999 w turnieju wziął udział zespół klubowego mistrza Azji – Sagesse Club. Był to jedyny przypadek kiedy do rywalizacji przystąpił klub z Azji.

Aktualnie tego typu rozgrywki klubowe są kontynuowane w ramach Pucharu Interkontynentalnego FIBA, który został wznowiony po wielu latach przerwy, jednak do tej pory (stan na 2016) nie występują w nim zespoły z NBA, choć zostało to zaplanowane.

Format[edytuj | edytuj kod]

W pierwszym turnieju uczestniczyły trzy zespoły, z których zwycięzca został wyłoniony w ramach formatu ligi. System pucharowy został wprowadzony do kolejnych zawodów, gdzie każdy zespół po odniesieniu zwycięstwa awansował do kolejnej rundy. Turniej rozgrywano na przepisach mieszanych zarówno NBA, jak i FIBA[1].

Uczestnicy Final Four turnieju[edytuj | edytuj kod]

Rok Finał 3. i 4. miejsce
Mistrz Wynik 2. miejsce
1987 Stany Zjednoczone
Milwaukee Bucks
Liga Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich
ZSRR
Włochy
Olimpia Mediolan (Tracer)
1988 Stany Zjednoczone
Boston Celtics
111–96 Hiszpania
Real Madryt
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii
Jugosławia
Włochy
Victoria Libertas Pesaro (Scavolini)
1989 Stany Zjednoczone
Denver Nuggets
135–129 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii
Split (Jugoplastika)
Włochy
Olimpia Mediolan (Philips)
Hiszpania
FC Barcelona
1990 Stany Zjednoczone
New York Knicks
117–101 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii
Split (Pop 84)
Hiszpania
FC Barcelona
Włochy
Victoria Libertas Pesaro (Scavolini)
1991 Stany Zjednoczone
Los Angeles Lakers
116–114 Hiszpania
Joventut Badalona (Montigalà)
Francja
Limoges
Chorwacja
Split (Slobodna Dalmacija)
1993 Stany Zjednoczone
Phoenix Suns
112–90 Włochy
Virtus Bolonia (Buckler)
Hiszpania
Real Madryt
Francja
Limoges
1995 Stany Zjednoczone
Houston Rockets
126–112 Włochy
Virtus Bolonia (Buckler)
Australia
Perth Wildcats
Hiszpania
Real Madryt
1997 Stany Zjednoczone
Chicago Bulls
104–78 Grecja
Olympiakos
Argentyna
Atenas
Francja
Paris Saint-Germain Racing
1999 Stany Zjednoczone
San Antonio Spurs
103–68 Brazylia
Vasco da Gama
Litwa
Žalgiris Kowno
Włochy
Varèse (Roosters)

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

MVP[edytuj | edytuj kod]

Laureat otrzymywał statuetkę – Dražen Petrović Trophy

Rok Zawodnik Zespół
1987 Stany Zjednoczone Terry Cummings Stany Zjednoczone Milwaukee Bucks
1988 Stany Zjednoczone Larry Bird Stany Zjednoczone Boston Celtics
1989 Stany Zjednoczone Walter Davis Stany Zjednoczone Denver Nuggets
1990 Stany Zjednoczone Patrick Ewing Stany Zjednoczone New York Knicks
1991 Stany Zjednoczone Magic Johnson Stany Zjednoczone Los Angeles Lakers
1993 Stany Zjednoczone Charles Barkley Stany Zjednoczone Phoenix Suns
1995 Stany Zjednoczone Clyde Drexler Stany Zjednoczone Houston Rockets
1997 Stany Zjednoczone Michael Jordan Stany Zjednoczone Chicago Bulls
1999 Stany Zjednoczone Tim Duncan Stany Zjednoczone San Antonio Spurs

Składy najlepszych zawodników turnieju[edytuj | edytuj kod]

(do uzupełnienia)

1987
1988
1989
1990
1991
1993
1995
1997
1999

Konkurs rzutów za 3 punkty[edytuj | edytuj kod]

1999

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Największa liczba rozegranych turniejów
Najwięcej punktów w jednym meczu
Najwięcej tytułów mistrza
Najwyższa średnia punktów w trakcie jednego turnieju

Występy w Final 4 według zespołów[edytuj | edytuj kod]

Zespół Mistrz Wicemistrz 3. miejsce 4. miejsce
Stany Zjednoczone Boston Celtics 1 0 0 0
Stany Zjednoczone Chicago Bulls 1 0 0 0
Stany Zjednoczone Denver Nuggets 1 0 0 0
Stany Zjednoczone Houston Rockets 1 0 0 0
Stany Zjednoczone Los Angeles Lakers 1 0 0 0
Stany Zjednoczone Milwaukee Bucks 1 0 0 0
Stany Zjednoczone New York Knicks 1 0 0 0
Stany Zjednoczone Phoenix Suns 1 0 0 0
Stany Zjednoczone San Antonio Spurs 1 0 0 0
Chorwacja Split [a] 0 2 0 1
Włochy Virtus Bolonia [b] 0 2 0 0
Hiszpania Real Madryt 0 1 1 1
Hiszpania Joventut Badalona 0 1 0 0
Grecja Olympiacos 0 1 0 0
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR 0 1 0 0
Brazylia Vasco da Gama 0 1 0 0
Włochy Olimpia Mediolan [c] 0 0 2 0
Hiszpania FC Barcelona 0 0 1 1
Francja Limoges 0 0 1 1
Argentyna Atenas 0 0 1 0
Australia Perth Wildcats 0 0 1 0
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Jugosławia 0 0 1 0
Litwa Žalgiris 0 0 1 0
Włochy Victoria Libertas Pesaro [d] 0 0 0 2
Francja Racing Paryż 0 0 0 1
Włochy Varèse [e] 0 0 0 1

Uczestnicy Final 4 według krajów[edytuj | edytuj kod]

Kraj Mistrz Wicemistrz 3. miejsce 4. miejsce
 Stany Zjednoczone 9 0 0 0
 Włochy 0 2 2 3
 Hiszpania 0 2 2 2
 Jugosławia 0 2 1 0
 Brazylia 0 1 0 0
 Grecja 0 1 0 0
 ZSRR 0 1 0 0
 Francja 0 0 1 2
 Argentyna 0 0 1 0
 Australia 0 0 1 0
 Litwa 0 0 1 0
 Chorwacja 0 0 0 1

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Występował pod nazwami Jugoplastika Split, Pop 84 Split oraz Slobodna Dalmacija Split ze względu na umowy sponsorskie.
  2. Występował pod nazwą Buckler Bolonia ze względu na umowę sponsorską.
  3. Występował pod nazwą Tracer Mediolan oraz Philips Mediolan ze względu na umowy sponsorskie.
  4. Występował pod nazwą Scavolini Pesaro ze względu na umowę sponsorską.
  5. Występował pod nazwą Varèse Roosters ze względu na umowę sponsorską.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. SPORTS PEOPLE: PRO BASKETBALL; Nuggets in Rome Meet (ang.). nytimes.com. [dostęp 14 kwietnia 2016].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]