Mecenas (prawnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mecenas – we współczesnej polszczyźnie zwrot grzecznościowy wobec osoby posiadającej umocowanie do występowania przed sądem w imieniu innej osoby (zwrot stosowany przede wszystkim wobec adwokata i radcy prawnego[1], także wobec doradcy podatkowego[2]). Jest to termin zwyczajowy, niemający umocowania w przepisach prawa.

Tytuł ten stosowany jest tylko w Polsce i ma umocowanie historyczne. W XVI stuleciu ówczesnych adwokatów nazywano procuratores mercenarii, czyli „płatni zastępcy procesowi” i w ten sposób odróżniano ich od „niezawodowych” zastępców procesowych określanych procuratores. Od zwrotu procuratores mercenarii miał powstać termin „mecenas”, poprzez stopniową eliminację pierwszego członu i głoski „r” w drugim wyrazie. Występował on już w XVIII stuleciu, a upowszechnił się w wieku XIX[3].

Błędne jest[potrzebny przypis] uznawanie, że termin „mecenas” na określenie prawnika występującego w sądzie może pochodzić od przydomka Gaiusa Cilniusa Maecenasa, przyjaciela Oktawiana Augusta, który do historii przeszedł jako opiekun (mecenas) artystów swojej epoki. W tym zakresie pojęcie to odpowiada dzisiejszemu „mecenasowi sztuki”. Porównanie Mecenasa i współczesnych prawników (że podobnie jak Gajusz Cilniusz Mecenas nad artystami, współcześni prawnicy sprawują „opiekę prawną” nad ludźmi, którzy potrzebują fachowej pomocy w swoich sprawach prawnych) jest również błędne[potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Tytuł "mecenas" zarezerwowany jest dla adwokatów i radców prawnych. adwokatura.pl, 27 października 2014. [dostęp 2017-08-07].
  2. Prawnik, radca prawny, adwokat, a może mecenas? – czym się różnią, czy w ogóle?. lex4you.wordpress.com. [dostęp 2017-07-31].
  3. K. Orzechowski, „Mecenas” – dzieje pojęcia i kilka refleksji o adwokaturze Szlacheckiej Rzeczypospolitej, Palestra 1996, nr 3–4.