Meck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
herb Meck w stylizacji Tadeusza Gajla
herb Meck według Juliusza Ostrowskiego

Meck (Mek)polski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania: Na tarczy dwudzielnej w słup, w polu prawym czerwonym pół orła srebrnego. W polu lewym błękitnym, dwie złote lilie, jedna nad drugą. Klejnot: Nad hełmem w koronie królewskiej złota lilia nad krzyżem. Labry z prawej złote, podbite srebrem, z lewej błękitne, podbite czerwienią.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb nadany razem z przywilejem nobilitacji 15 lutego 1567 Jakubowi Meck z Inflant, posłowi na sejm grodzieński, przez króla Zygmunta Augusta. Ród Meck miał pochodzenie duńskie [1].

Herbowni[edytuj]

Jedna rodzina herbownych (herb własny):

Meck.

Przypisy

  1. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. Cz. 2. Warszawa: 1897, s. 204

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.
  • Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. Warszawa: 1897

Linki zewnętrzne[edytuj]