Meczet Cesarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Meczet Cesarski w Sarajewie
Meczet Cesarski w Sarajewie
Państwo  Bośnia i Hercegowina
Miejscowość Sarajewo
Wyznanie Islam
Historia
Data budowy 1457
Data zniszczenia 1480
Data reaktywacji 1565
Dane świątyni
Budulec drewniany
Stan obecny murowany
Położenie na mapie Bośni i Hercegowiny
Mapa lokalizacyjna Bośni i Hercegowiny
Meczet Cesarski w Sarajewie
Meczet Cesarski w Sarajewie
Ziemia 43°51′27″N 18°25′49″E/43,857500 18,430278
Strona internetowa

Meczet Cesarski (bośn. Careva džamija, serb. Царевa Џамија, chorw. Careva džamija, tur. Hünkâr Camii) – meczet w Sarajewie, jedna z pierwszych muzułmańskich świątyń w Bośni i Hercegowinie, pierwsza w stolicy tego kraju[1].

Wnętrze meczetu
Hammam – łaźnia turecka

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotny obiekt powstał w 1457 roku w klasycznym stylu osmańskim, z polecenia Isa-beg Isakovića w okresie, kiedy tereny obecnej Bośni i Hercegowiny znajdowały się w granicach Imperium osmańskiego. Meczet został podarowany Mehmedowi II Zdobywcy, sułtanowi z dynastii Osmanów, panującemu w latach 1444-1446 i 1451-1481, zdobywcy Konstantynopola. Wykonany został z drewna i był znacznie mniejszy od obecnego. Świątynia spłonęła w 1480 roku. Nowy meczet powstał w 1565 roku w tym samym miejscu, jako dar dla sułtana Sulejmana Wspaniałego, za którego panowania Imperium Osmańskie osiągnęło szczyt swojej potęgi[1].

W skład kompleksu świątynnego wchodziły także łaźnia (hammam), konak (dom rezydencyjny) i biblioteka, w której dziś mieści się cenny zbiór islamskich manuskryptów i dokumentów, najstarsze datowane na XII wiek. Początkowo kompleks ten był siedzibą wezyra bośniackiego. Później stał się rezydencją najwyższych rangą islamskich duchownych kraju. Konak został przebudowany w XIX wieku i służył w czasach istnienia Jugosławii jako zakwaterowanie dla głów państw i innych ważnych osobistości, przybywających do Sarajewa[2].

Boczne dobudowania powstały w 1800 roku ze względu na dużą liczbę wiernych, odwiedzających meczet. W 1848 roku zostały one połączone z głównym budynkiem świątyni. Meczet został poważnie uszkodzony podczas II wojny światowej i w trakcie wojny domowej w latach 90. Prace remontowe ciągle trwają[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Meczet posiada ośmiokątny minaret. Centralna kopuła meczetu ma półkolisty przekrój, typowy dla klasycznego okresu architektury osmańskiej. Uważa się, że pierwotna kopuła miała przekrój eliptyczny. Ma przestronne wnętrze i wysokiej jakości detale dekoracyjne, takie jak mihrab. W trakcie prac konserwatorskich w latach 80. i 90. XX wieku odkryto i częściowo odrestaurowano cztery warstwy fresków ściennych z XVI, XVIII i XIX wieku.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Meczet jest dostępny dla turystów poza godzinami przeznaczonymi na modlitwę.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Historia meczetu na jego oficjalnej stronie internetowej (ang.). emperorsmosque.org. [dostęp 2014-06-24].
  2. Informacje o meczecie na blogu podróżniczym Franka Schindlera (niem.). schindler-bs.net. [dostęp 2014-06-24].