Meczet Cesarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Meczet Cesarski w Sarajewie
Meczet Cesarski w Sarajewie
Państwo  Bośnia i Hercegowina
Miejscowość Sarajewo
Wyznanie Islam
Historia
Data budowy 1457
Data zniszczenia 1480
Data reaktywacji 1565
Dane świątyni
Budulec drewniany
Stan obecny murowany
Położenie na mapie Sarajewa
Mapa lokalizacyjna Sarajewa
Meczet Cesarski w Sarajewie
Meczet Cesarski w Sarajewie
Położenie na mapie Bośni i Hercegowiny
Mapa lokalizacyjna Bośni i Hercegowiny
Meczet Cesarski w Sarajewie
Meczet Cesarski w Sarajewie
Ziemia 43°51′27″N 18°25′49″E/43,857500 18,430278
Strona internetowa

Meczet Cesarski (bośn. Careva džamija, serb. Царевa Џамија, chorw. Careva džamija, tur. Hünkâr Camii) – meczet w Sarajewie, jedna z pierwszych muzułmańskich świątyń w Bośni i Hercegowinie, pierwsza w stolicy tego kraju[1].

Wnętrze meczetu
Hammam – łaźnia turecka

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotny obiekt powstał w 1457 roku w klasycznym stylu osmańskim, z polecenia Isa-beg Isakovića w okresie, kiedy tereny obecnej Bośni i Hercegowiny znajdowały się w granicach Imperium osmańskiego. Meczet został podarowany Mehmedowi II Zdobywcy, sułtanowi z dynastii Osmanów, panującemu w latach 1444-1446 i 1451-1481, zdobywcy Konstantynopola. Wykonany został z drewna i był znacznie mniejszy od obecnego. Świątynia spłonęła w 1480 roku. Nowy meczet powstał w 1565 roku w tym samym miejscu, jako dar dla sułtana Sulejmana Wspaniałego, za którego panowania Imperium Osmańskie osiągnęło szczyt swojej potęgi[1].

W skład kompleksu świątynnego wchodziły także łaźnia (hammam), konak (dom rezydencyjny) i biblioteka, w której dziś mieści się cenny zbiór islamskich manuskryptów i dokumentów, najstarsze datowane na XII wiek. Początkowo kompleks ten był siedzibą wezyra bośniackiego. Później stał się rezydencją najwyższych rangą islamskich duchownych kraju. Konak został przebudowany w XIX wieku i służył w czasach istnienia Jugosławii jako zakwaterowanie dla głów państw i innych ważnych osobistości, przybywających do Sarajewa[2].

Boczne dobudowania powstały w 1800 roku ze względu na dużą liczbę wiernych, odwiedzających meczet. W 1848 roku zostały one połączone z głównym budynkiem świątyni. Meczet został poważnie uszkodzony podczas II wojny światowej i w trakcie wojny domowej w latach 90. Prace remontowe ciągle trwają[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Meczet posiada ośmiokątny minaret. Centralna kopuła meczetu ma półkolisty przekrój, typowy dla klasycznego okresu architektury osmańskiej. Uważa się, że pierwotna kopuła miała przekrój eliptyczny. Ma przestronne wnętrze i wysokiej jakości detale dekoracyjne, takie jak mihrab. W trakcie prac konserwatorskich w latach 80. i 90. XX wieku odkryto i częściowo odrestaurowano cztery warstwy fresków ściennych z XVI, XVIII i XIX wieku.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Meczet jest dostępny dla turystów poza godzinami przeznaczonymi na modlitwę.

Przypisy

  1. a b c Historia meczetu na jego oficjalnej stronie internetowej (ang.). emperorsmosque.org. [dostęp 2014-06-24].
  2. Informacje o meczecie na blogu podróżniczym Franka Schindlera (niem.). schindler-bs.net. [dostęp 2014-06-24].