Meczet Imama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Meczet Imama
Ilustracja
Państwo  Iran
Miejscowość Isfahan
Wyznanie islam
Rodzaj meczet muzułmański
Historia
Data budowy 1630
Położenie na mapie Iranu
Mapa lokalizacyjna Iranu
Meczet Imama
Meczet Imama
Ziemia32°39′16″N 51°40′39″E/32,654444 51,677500

Meczet Imama (pers. مسجد امام, Masdżed-e Emam), także meczet Królewski[1] (pers. مسجد سلطانی, Masdżed-e Soltani) – meczet w Isfahanie, w Iranie, w południowej części placu Imama. Wraz z placem znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Historia i opis[edytuj | edytuj kod]

Meczet został zbudowany w okresie panowania dynastii Safawidów. Jego budowę rozpoczął szah Persji Abbas I Wielki w 1611 roku; zakończenie budowy miało miejsce za panowania jego następcy, szaha Safiego w 1630 roku; w 1638 roku, dodano marmurową lamperię. Głównym inżynierem budowy był Ali Akbar Isfahani a generalnym wykonawcą Muhibb Ali Beg[2].

Meczet ma wymiary 100 × 130 metrów. Został wzniesiony na planie czterech iwanów, usytuowanych wokół centralnego dziedzińca, z których prowadzi droga do przykrytych kopułami sal. Główna sala modlitw, jak i cztery iwany, ozdobione są wspaniałą mozaikową dekoracją w siedmiu kolorach i kaligraficznymi inskrypcjami. Kopuła nad salą modlitw wznosi się na wysokość 36 metrów a całkowita wysokość kopuły to 51 metrów[2].

Meczet jest przedstawiony na rewersie irańskiego banknotu 20 000 riali[3]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]