Medal „Za umacnianie braterstwa broni”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Medal „Za umacnianie braterstwa broni”
Медаль «За укрепление боевого содружества»
Awers
Awers
Baretka
Baretka
Ustanowiono 25 maja 1979
Wielkość średnica – 32 mm
Kruszec tombak
Wydano ok. 20 tys.
Powyżej Medal „Weteran Sił Zbrojnych ZSRR”
Poniżej Medal „Za odbudowę przedsiębiorstw metalurgii żelaznej południa”

Medal „Za umacnianie braterstwa broni” (ros. Медаль «За укрепление боевого содружества») – radziecki medal wojskowy.

Medal został ustanowiony dekretem Rady Najwyższej ZSRR z 25 maja 1979 roku dla nagrodzenia osób zasłużonych w umacnianiu współpracy wojskowej między ZSRR a innymi państwami.

Zasady nadawania[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z dekretem z dnia 25 maja 1979 roku uprawnionymi do otrzymania medalu byli wojskowi, pracownicy organów bezpieczeństwa państwowego, ministerstwa spraw wewnętrznych oraz obywatele państw należących do Układu Warszawskiego i innych państw socjalistycznych oraz współpracujących z ZSRR zasłużonych w umacnianiu współpracy wojskowej między państwami.

Łącznie nadano ok. 20 tys. medali.

Opis odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznakę stanowi okrągły krążek wykonany z tombaku o średnicy 32 mm.

Na awersie w centrum znajduje się pięcioramienna gwiazda, pokryta czerwoną emalią, na gwiazdę nałożona jest tarcza koloru złotego z napisem ЗА УКРЕПЛЕНИЕ БОЕВОГО СОДРУЖЕСТВА oraz CCCP (pol. „Za umacnianie współpracy wojskowej” i „ZSRR”). Wzdłuż obwodu wieńce laurowe, w dole dwa skrzyżowane miecze.

Rewers jest gładki.

Medal zawieszony był na pięciokątnej blaszce obciągniętej wstążką o szer. 24 mm w barwach stanowiących kombinację barw flag państw Układu Warszawskiego. Kolejno od lewej paski koloru: zielonego, biały, czerwony, żółty, czarny, żółty, czerwony, biały i niebieski. Szerokość pasków: zielony i niebieski - 4 mm, biały, żółty i czarny - 1 mm, czerwony - 5,5 mm.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • (ros. • ang.) Михаил Музалевский, Сергей Шишков: Ордена и медали СССР 1918 - 1991. T. 2. Ворон, 1996, s. 211-212.