Medal Armii Okupacyjnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Medal Armii Okupacyjnej
Army of Occupation Medal
Awers
Awers
Baretka
Baretka
Ustanowiono 5 kwietnia 1946
Powyżej Medal Zwycięstwa w II Wojnie Światowej
Poniżej Medal Akcji Humanitarnej

Medal Armii Okupacyjnej (ang. Army of Occupation Medal) – medal Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych, ustanowiony przez Departament Wojny 5 kwietnia 1946 r.[1] Medal został stworzony po II wojnie światowej w celu uhonorowania członków personelu wojskowego, którzy wykonywali służbę okupacyjną w Niemczech, Włoszech, Austrii lub Japonii[2]. Początkowo Medal Armii Okupacyjnej był przeznaczony tylko dla żołnierzy Armii Stanów Zjednoczonych, ale w 1948 r. został rozszerzony również na Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych wkrótce po utworzeniu tej formacji jako osobnego rodzaju sił zbrojnych.

Chociaż odznaczenie zatwierdzono w 1946 r., dopiero rok później udekorowano nim pierwsze osoby. Pierwszy Medal Armii Okupacyjnej został wręczony gen. Dwightowi Eisenhowerowi, który był Naczelnym Dowódcą Sojuszniczych Sił Ekspedycyjnych na froncie zachodnim II wojny światowej w Europie[1].

Ze względu na status prawny Berlina Zachodniego jako terytorium okupowanego Medal Armii Okupacyjnej wydawany był przez czterdzieści pięć lat aż do zjednoczenia Niemiec w 1990 r., co czyni go jednym z najdłużej czynnych odznaczeń wojskowych II wojny światowej i zimnej wojny. Co z tego wynika, niektórzy odznaczeni urodzili się dwa pokolenia po zakończeniu wojny, do której zakończenia i skutków miał się odnosić medal. Podobnie jak Medal Służby Obrony Narodowej, Medal Armii Okupacyjnej został więc uznany za odznaczenie „wielopokoleniowe”. Warunkiem otrzymania medalu było odbycie co najmniej trzydziestu następujących po sobie dni służby wojskowej na wyznaczonym obszarze geograficznym okupacji wojskowej. Na wstążkę każdego medalu zakładano okucie z nazwą obszaru geograficznego, w którym odbywała się służba okupacyjna: GERMANY za służbę w Niemczech od 9 maja 1945 r. do 5 maja 1955 r., w Austrii od 9 maja 1945 r. do 27 lipca 1955 r., we Włoszech od 9 maja 1945 r. do 15 września 1947 r. lub w Berlinie Zachodnim od 9 maja 1945 r. do 2 października 1990 r.[3] oraz JAPAN za służbę w Japonii od 3 września 1945 r. do 27 kwietnia 1952 r. lub w Korei od 3 września 1945 r. do 29 czerwca 1949 r.[3]

Ponadto dla lotników, którzy odsłużyli co najmniej 92 kolejne dni w ramach obsługiwania berlińskiego mostu powietrznego w latach 1948–1949, przysługiwała specjalna nakładka na medal i baretkę w kształcie miniatury samolotu transportowego C-47[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Army of Occupation World War II and Navy Occupation Service Medal World War II (ang.). The Institute of Heraldry. [dostęp 2020-03-16].
  2. a b Army Regulation 600–8–22 (ang.). Headquarters Department of the Army. [dostęp 2020-03-16].
  3. a b Manual of Military Decorations & Awards (ang.). Department of Defense, wrzesień 1996. [dostęp 2020-03-16].