Medal Purpurowe Serce
| ||
Awers | ||
Baretka | ||
| Powyżej | Brązowa Gwiazda | |
| Poniżej | Medal Chwalebnej Służby | |
Medal „Purpurowe Serce” (ang. Purple Heart Medal)[1] − amerykańskie odznaczenie wojskowe dla rannych.
Spis treści
Historia[edytuj | edytuj kod]
Zostało po raz pierwszy ustanowione przez Jerzego Waszyngtona w 1782, autoryzowane[2] 3 lutego 1932[3], odnowione w 1985 przez Ronalda Reagana[2], obecnie funkcjonuje jako szesnaste w hierarchii amerykańskich odznaczeń wojskowych, za Brązową Gwiazdą, a przed Medalem Chwalebnej Służby[4].
Kryteria[edytuj | edytuj kod]
Jest przyznawane w imieniu prezydenta Stanów Zjednoczonych tym, którzy zostali ranni albo zabici w czasie służby wojskowej w Armii Stanów Zjednoczonych lub walcząc u jej boku, po 5 kwietnia 1917. Może być nadane wielokrotnie – kolejne nadanie jest oznaczane poprzez nałożenie na wstążkę (oraz baretkę) brązowej odznaki w formie pęku liści dębowych (oak leaf cluster) w Siłach Lądowych i Powietrznych, lub złotej pięcioramiennej gwiazdki w Marynarce Wojennej, Piechocie Morskiej i Straży Wybrzeża USA. Pięć odznak brązowych lub gwiazdek złotych jest zastępowanych odznaką względnie gwiazdką srebrną.
Jest to jedyne amerykańskie odznaczenie, do którego otrzymania nie potrzeba niczyjej rekomendacji, a które otrzymuje się automatycznie po tym, kiedy żołnierz amerykański zostanie ranny lub zabity, spełniając przy tym którykolwiek z następujących warunków (wymienionych szczegółowo w specjalnym dokumencie oznaczonym symbolem AR 600-8-22), tj. m.in.:
- w dowolnej akcji przeciw wrogom USA
- w dowolnej akcji sił zbrojnych skierowanych przeciwko krajowi wspieranemu przez armię amerykańską
- w wyniku ataku terrorystycznego skierowanego przeciw USA lub krajom sprzymierzonym z USA
- w wyniku działań związanych z ustanawianiem przez USA lub ich sprzymierzeńców pokoju w innych krajach
- w wyniku obrażeń odniesionych w niewoli
Odznaczenie zostaje nadane także żołnierzom postrzelonym przez sojusznika, jeżeli:
- stało się to podczas walki (np. przez niedokładne celowanie)
- zostanie się zranionym lub zabitym z rąk żołnierza, który strzelał do swego sojusznika umyślnie.
Przypadki bratobójczego ostrzału nie są brane pod uwagę, jeżeli:
- stało się to przez przypadkowe naciśnięcie spustu
- stało się to podczas czyszczenia broni
- jeżeli postrzelony żołnierz sprowokował strzelca (np. przez wyzwiska, zakładanie munduru wroga)
- jeżeli strzelec działał w obronie własnej.
Nie brane pod uwagę są też osoby, które zraniły się same (zarówno umyślnie jak i przypadkowo), lub popełniły samobójstwo. Odznaczenie nadawane jest wyłącznie za rany fizyczne, nie obejmuje uszczerbków na zdrowiu psychicznym spowodowanych uczestnictwem w działaniach wojennych[5].
Niektóre z wymienionych w dokumencie warunków przyjęto za obowiązujące dopiero po ataku na Pearl Harbor 7 grudnia 1941, a niektóre dopiero po 28 marca 1973, co wiązało się ze wzrostem zaangażowania wojskowego USA w Wietnamie.
Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ Łukasz Gaszewski. Odznaczenia wojskowe członków Sojuszu Północnoatlantyckiego (3): USA. „Wojsko i Wychowanie. Pismo żołnierzy zawodowych WP”. Nr 1/2000. s. 86. ISSN 0867-1400.
- ↑ a b William Fowler: Military insignia. New Jersey: 1993, s. 64.
- ↑ John E. Strandberg, Roger James Bender: The Call of Duty. Military Awards and Decorations of the United States of America, San Jose 1994.
- ↑ Army Regulation 670–1. Wear and Appearance of Army Uniforms and Insignia. Waszyngton: Headquarters Department of the Army, 2005, s. 267.
- ↑ Jak to na/po wojence ladnie | Blogmedia24, blogmedia24.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]
- Purple Heart (ang.). GruntsMilitary.com.
| ||||||||||||||||||||||