Purpurowe Serce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Medal Purpurowe Serce)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Purpurowe Serce
Purple Heart
Awers
Awers
Baretka
Baretka
Powyżej Brązowa Gwiazda
Poniżej Medal Chwalebnej Służby

Purpurowe Serce[1] (ang. Purple Heart) − amerykańskie odznaczenie wojskowe dla rannych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zostało po raz pierwszy ustanowione przez Jerzego Waszyngtona w 1782 r., autoryzowane[2] 3 lutego 1932 r.,[3] odnowione w 1985 r. przez Ronalda Reagana[2], obecnie funkcjonuje jako szesnaste w hierarchii amerykańskich odznaczeń wojskowych, za Brązową Gwiazdą, a przed Medalem Chwalebnej Służby[4].

Kryteria[edytuj | edytuj kod]

Jest przyznawane w imieniu prezydenta Stanów Zjednoczonych tym, którzy zostali ranni albo zabici w czasie służby wojskowej w Armii Stanów Zjednoczonych lub walcząc u jej boku po 5 kwietnia 1917 r. Może być nadane wielokrotnie – kolejne nadanie jest oznaczane poprzez nałożenie na wstążkę (oraz baretkę) brązowej odznaki w formie pęku liści dębowych w Siłach Lądowych i Powietrznych, lub złotej pięcioramiennej gwiazdki w Marynarce Wojennej, Piechocie Morskiej i Straży Wybrzeża. Pięć odznak brązowych lub gwiazdek złotych jest zastępowanych odznaką albo gwiazdką srebrną.

Jest to jedyne amerykańskie odznaczenie, do którego otrzymania nie potrzeba niczyjej rekomendacji, a które otrzymuje się automatycznie po tym, kiedy żołnierz amerykański zostanie ranny lub zabity, spełniając przy tym którykolwiek z następujących warunków (wymienionych szczegółowo w specjalnym dokumencie oznaczonym symbolem AR 600-8-22), tj. m.in.:

  • w dowolnej akcji przeciw wrogom USA,
  • w dowolnej akcji sił zbrojnych skierowanych przeciwko krajowi wspieranemu przez armię amerykańską,
  • w wyniku ataku terrorystycznego skierowanego przeciw USA lub krajom sprzymierzonym z USA,
  • w wyniku działań związanych z ustanawianiem przez USA lub ich sprzymierzeńców pokoju w innych krajach,
  • w wyniku obrażeń odniesionych w niewoli.

Odznaczenie zostaje nadane także żołnierzom postrzelonym przez żołnierza własnej armii, jeżeli:

  • stało się to podczas walki (np. przez niedokładne celowanie),
  • zostanie się zranionym lub zabitym z rąk żołnierza, który strzelał do kolegi umyślnie.

Przypadki bratobójczego ostrzału nie są brane pod uwagę, jeżeli:

  • stało się to przez przypadkowe naciśnięcie spustu,
  • stało się to podczas czyszczenia broni,
  • jeżeli postrzelony żołnierz sprowokował strzelca (np. przez wyzwiska, zakładanie munduru wroga),
  • jeżeli strzelec działał w obronie własnej.

Nie brane pod uwagę są też osoby, które zraniły się same (zarówno umyślnie jak i przypadkowo), lub popełniły samobójstwo. Odznaczenie nadawane jest wyłącznie za rany fizyczne, nie obejmuje uszczerbków na zdrowiu psychicznym spowodowanych uczestnictwem w działaniach wojennych[5].

Niektóre z wymienionych w dokumencie warunków przyjęto za obowiązujące dopiero po ataku na Pearl Harbor 7 grudnia 1941 r., a niektóre dopiero po 28 marca 1973 r., co wiązało się ze wzrostem zaangażowania wojskowego w Wietnamie.

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Purpurowym Sercem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łukasz Gaszewski. Odznaczenia wojskowe członków Sojuszu Północnoatlantyckiego (3): USA. „Wojsko i Wychowanie. Pismo żołnierzy zawodowych WP”. Nr 1/2000. s. 86. ISSN 0867-1400. 
  2. a b William Fowler: Military insignia. New Jersey: 1993, s. 64.
  3. John E. Strandberg, Roger James Bender: The Call of Duty. Military Awards and Decorations of the United States of America, San Jose 1994.
  4. Army Regulation 670–1. Wear and Appearance of Army Uniforms and Insignia. Waszyngton: Headquarters Department of the Army, 2005, s. 267.
  5. Jak to na/po wojence ladnie, blogmedia24.pl [dostęp 2017-11-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]