Medal za Obronę Stalingradu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Medal "Za obronę Stalingradu"
Медаль «За оборону Сталинграда»
Awers
Awers
Rewers
Rewers
Baretka
Baretka
Ustanowiono 22 grudnia 1942
Wielkość średnica 32 mm
Kruszec mosiądz
Wydano 759 560

Medal "Za obronę Stalingradu" (ros. Медаль «За оборону Сталинграда») – radzieckie odznaczenie wojskowe.

Medal "Za obronę Stalingradu" został ustanowiony dekretem Rady Najwyższej ZSRR z 22 grudnia 1942. Jednocześnie wprowadzono jego regulamin i opisano odznakę. W późniejszym okresie wprowadzono nieznaczne poprawki do dekretu.

Zasady nadawania[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z regulaminem medalem nagradzano wszystkich obrońców Stalingradu podczas II wojny światowej – żołnierzy Armii Czerwonej, Floty Wojennej i wojsk NKWD, a także osoby cywilne biorące bezpośredni udział w obronie miasta w okresie od 12 lipca do 19 listopada 1942. Medal był nadawany niezależnie od innych odznaczeń przyznanych za czyny dokonane w okresie obrony miasta.

Do 1995 odznaczono nim 759 560 osób.

Opis odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznaka medalu to wykonany z mosiądzu krążek o średnicy 32 mm. Na awersie jest umieszczona grupa żołnierzy z karabinami z bagnetami w ręku (w hełmach starszego typu M.36), skierowanych w lewo. Nad tą grupą rozwinięty jest sztandar z sierpem i młotem, a z lewej są samoloty i czołgi. W górnej części jest pięcioramienna gwiazda i napis na obwodzie: ЗА ОБОРОНУ · СТАЛИНГРАДА (pol. "ZA OBRONĘ STALINGRADU"). Na rewersie jest umieszczone symbol ZSRR – sierp i młot oraz napis w trzech wierszach: ЗА НАШУ / СОВЕТСКУЮ / РОДИНУ (pol. "ZA NASZĄ RADZIECKĄ OJCZYZNĘ"). Projektantem odznaki był malarz N. Moskalew.

Medal zawieszony jest na pięciokątnej blaszce obciągniętej wstążką koloru oliwkowego szerokości 24 mm z wąskim czerwonym paskiem szerokości 2 mm pośrodku.

Medal nosi się po lewej stronie piersi, w kolejności po Medalu "Za obronę Sewastopola".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]