Medal za Ratowanie Ginących

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: inne znaczenia.
Medal Za Ratowanie Ginących
Awers
Awers
Rewers
Rewers
Baretka
Baretka
Baretka
Baretka medalu nadanego dwukrotnie
Ustanowiono 22 marca 1928
Wycofano 22 grudnia 1944
Wielkość średnica 35 mm
Kruszec srebro
Powyżej Krzyż Żołnierzy Polskich z Ameryki
Poniżej Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

Medal Za Ratowanie Ginących – polskie odznaczenie cywilne okresu międzywojennego.

Medal został ustanowiony rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 22 marca 1928 celem nagradzania zasług położonych przy ratowaniu tonących oraz ofiar katastrof żywiołowych[1].

Zasady nadawania[edytuj | edytuj kod]

Medal nadawano obywatelom polskim oraz cudzoziemcom, którzy na obszarze Polski lub przy ratowaniu polskich obywateli za granicą, nieśli ratunek z narażeniem życia. Medal nadawał Minister Spraw Wewnętrznych, który mógł przekazać uprawnienia wojewodom i Komisarzowi Rządu Warszawy. Odznaczeni otrzymywali medal bezpłatnie[1].

Medal ten mógł być nadany tej samej osobie wielokrotnie, kolejne nadania oznaczano przez umieszczenie na wstążce medalu gwiazdki pięcioramiennej brązowej średnicy 9 mm[1].

Po II wojnie światowej nie został przyjęty do systemu odznaczeń Polski Ludowej w 1944[2] ani III RP w 1992[3].

Medal noszony był na lewej piersi, w kolejności po Krzyżu Żołnierzy Polskich z Ameryki, a przed Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921[4].

Opis odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznaką Medalu Za Ratowanie Ginących jest okrągły medal wybity w srebrze o średnicy 35 mm. Na awersie zndajduje się godło Polski – orzeł oraz w otoku napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA. Na odwrotnej stronie medalu (rewersie), w wieńcu z liści dębowych znajduje się napis: ZA / RATOWANIE / GINĄCYCH.

Medal zawieszony jest na białej wstążce szerokości 40 mm z czerwonymi brzegami i wąskim czerwonym pionowym paskiem pośrodku.

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Medalem za Ratowanie Ginących.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o ustanowieniu Medalu Za Ratowanie Ginących (Dz.U. z 1928 r. Nr 37, poz. 351)
  2. Dekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 22 grudnia 1944 r. o orderach, odznaczeniach oraz medalach (Dz.U. z 1944 r. Nr 17, poz. 91)
  3. Ustawa z dnia 16 października 1992 r. Przepisy wprowadzające ustawę o orderach i odznaczeniach, uchylające przepisy o tytułach honorowych oraz zmieniające niektóre ustawy (Dz.U. z 1992 r. Nr 90, poz. 451)
  4. Wiesław Bończa-Tomaszewski: Kodeks orderowy. Przepisy obowiązujące posiadaczy orderów, odznaczeń, medali i odznak. Warszawa-Kraków: Główna Księgarnia Wojskowa, Drukarnia Narodowa, 1939, s. 56, 236.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]