Medard z Noyon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Medard z Noyon
Medardus
biskup
Saint medard a saint medard d eyrans.jpg
Data urodzenia ok. 457
Salency, Francja
Data śmierci ok. 545
Noyon
Czczony przez Kościół katolicki
Wspomnienie 8 czerwca
Atrybuty szaty biskupie, pastorał
Patron rolników, plantatorów winorośli, piwowarów, bólu zęba, zwiastunów pogody, chorych psychicznie
Szczególne miejsca kultu Soissons

Medard z Noyon, Medardus (ur. 457 w Salency w Pikardii, zm. ok. 545) – biskup Noyon i Tournai we Francji, święty Kościoła katolickiego.

Żywot świętego[edytuj]

Medard pochodził z rodziny mieszczańskiej. Jego ojciec Nectardus był Frankiem, matka Protagia była Rzymianką. Jego przyjacielem był św. Eleuteriusz.

Na biskupa Noyon konsekrował go św. Remigiusz, metropolita Reims. Jako ordynariusz przyczynił się do wytępienia resztek religii pogańskiej na terenie swojej diecezji. Wprowadził za bramę klasztoru św. Radegundę, żonę Chlotara I. W czasie jego urzędowania Noyon splądrowali Hunowie i Wandalowie[1].

Około 530 roku, Medard wprowadził w Salency święto niewinnych dziewcząt (Święto Róży), dla uczczenia najcnotliwszej dziewczyny roku w okolicy. Odtąd koronuje się co roku różami dziewczynę wybraną spośród nąjcnotliwszych w parafii, nazywanych rosiere[2].

W pogrzebie biskupa Medarda uczestniczył Chlotar I[3].

Kult[edytuj]

Nad jego grobem w Soissons wzniesiono kościół i opactwo Saint-Médard.

Pisali o nim święci: Wenancjusz Fortunat i Grzegorz z Tours.

Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 8 czerwca.

Patronat

W średniowieczu był czczony w całej Europie, jako patron rolników, ogrodników, plantatorów winnej latorośli, piwowarów, więźniów, żniwiarzy i dobrych zbiorów. Jest również patronem od bólu zębów (z powodu przedstawiania go z szerokim uśmiechem)[4].

Ikonografia

W ikonografii atrybutami Świętego są: orzeł osłaniający świętego od deszczu, dwa konie u stóp, szeroki uśmiech, w ręku cytadela.

Jego wizerunek widnieje w herbie niemieckiego miasta Lüdenscheid, którego jest patronem[5].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Hugo Hoever: Żywoty Świętych Pańskich. Olsztyn: Wydawnictwo Diecezjalne, 1988, s. 203-204.
  2. Symbol:Róża. - Symbolizm w sztuce
  3. Wincenty Zaleski SDB: Święci na każdy dzień. Wyd. IV. Warszawa: Wydawnictwo Salezjańskie, 2008, s. 445-446. ISBN 978-83-7201-353-8.
  4. Medard z Noyon. - Krótki przewodnik po hagiografii na opoka.org.pl
  5. Medardus - Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.)

Linki zewnętrzne[edytuj]