Medvědí louka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Medvědí louka
Ilustracja
Widok na połać szczytową góry Medvědí louka
Państwo  Czechy
Położenie Heřmanovice
Pasmo Wysoki Jesionik
(czes. Hrubý Jeseník)
(Sudety)
Wysokość 1111 m n.p.m.
Wybitność 14 m
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Medvědí louka
Medvědí louka
Ziemia50°09′54,8″N 17°17′33,6″E/50,165222 17,292667

Medvědí louka (historyczna nazwa niem. Waldried[1]) – szczyt (góra) o wysokości 1111 m n.p.m. (podawana jest też wysokość 1110 m n.p.m.) w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (czes. Hrubý Jeseník), w północno-wschodnich Czechach, w Sudetach Wschodnich, na Śląsku, w obrębie gminy Heřmanovice, oddalony o około 10,2 km na północny wschód od szczytu góry Pradziad (czes. Praděd)[2][3][4].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Medvědí louka jest górą trudno rozpoznawalną, ponieważ na wielu mapach nie naniesiono nawet jej nazwy. Orientacyjnie położona jest w pobliżu duetu szczytów gór OrlíkMedvědí vrch, będących wyższymi szczytami tej części (mikroregionu) Wysokiego Jesionika o nazwie Masyw Orlíka (czes. Medvědská hornatina)[2].

Jest szczytem pojedynczym o kopulastym kształcie[5]. Górę ograniczają: od zachodu przełęcz o wysokości 1003 m n.p.m. w kierunku szczytu Ostruha-JV, od północnego zachodu i północy dolina potoku Šumný p.[6], od północnego wschodu przełęcz o wysokości 1097 m n.p.m.[5] w kierunku drugorzędnego szczytu góry Orlík, Orlík-JV, od wschodu krótki potok będący dopływem potoku Bílý p. oraz od południa i południowego zachodu dolina potoku Bílý p[7].

W otoczeniu góry znajdują się następujące szczyty: od zachodu Ostruha-JV, od północnego zachodu Velké Bradlo, od północnego wschodu Orlík i Orlík-JV, od południowego wschodu Medvědí vrch oraz od południowego zachodu Jelení loučky i Černý vrch[2].

Widok ze ścieżki głównej prowadzącej na szczyt góry Orlík na szczyty gór Pradziad, poniżej Karliny kameny i Černý vrch oraz poniżej Medvědí louka.

Stoki[edytuj | edytuj kod]

Medvědí louka jest górą o stosunkowo łagodnych nachyleniach stoków. Stoki są gęsto zalesione w większości lasem świerkowym[5], z domieszką drzew liściastych[a], szczególnie w niższych partiach stoków. Na połaci szczytowej góry z uwagi na kłopoty adaptacyjne, drzewostan liściasty został usunięty przez służby leśne (pozostały po nich ścięte pniaki bądź spróchniałe kikuty), podobnie jak na sąsiedniej górze Jelení loučky. Na stokach znajdują się przerzedzenia i ogołocenia, m.in. na połaci szczytowej, brak jest natomiast większych skalisk bądź grup skalnych[2].

Poza wytyczonymi szlakami turystycznymi i rowerowymi stoki pokryte są siecią nieoznakowanych, krzyżujących się dróżek i ścieżek[2]. Przemierzając je zaleca się korzystanie ze szczegółowych map, z uwagi na zawiłości ich przebiegu, znaczne odległości oraz zorientowanie w terenie.

Szczyt[edytuj | edytuj kod]

Widok na szczyt góry Medvědí louka

Połać szczytowa jest znaczną, kilkudziecięciohektarową polaną o przybliżonych wymiarach (600 × 400) m, pokrytą wysokogórską trawą oraz wspomnianymi wcześniej pniakami i kikutami drzew. Z połaci tej, która jest punktem widokowym roztaczają się perspektywy w kierunku górujących szczytów Orlík, Orlik-JV i Medvědí vrch[8]. Ponadto na połaci szczytowej służby leśne ustawiły trzy zbliżone kształtem do prostokątów odgrodzone areały, widoczne m.in. na zdjęciach lotniczych[2].

Szczyt góry znajduje się na skraju zalesienia i jest oddalony o około 50 m na południe od punktu geodezyjnego[5] o wysokości 1110,26 m n.p.m.[9], który z uwagi na wysoką trawę jest trudny do odnalezienia. Dojście do szczytu następuje z zielonego szlaku turystycznego Szlak zielony . Idąc ze skrzyżowania o nazwie (czes. Pásmo Orlíka)[10] w stronę skrzyżowania o nazwie (czes. Hutě) należy przejść odcinek o długości około 900 m, a następnie skręcić w lewo w przecinkę, którą z kolei należy przejść odcinek o długości około 550 m dochodząc do połaci szczytowej[5].

Geologia[edytuj | edytuj kod]

Pod względem geologicznym masyw góry Medvědí louka należy do jednostki określanej jako kopuła Desny[11] i zbudowany jest ze skał metamorficznych, głównie: mylonitów oraz skał osadowych, głównie: mułowców[12].

Wody[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie stoki należą do zlewni Morza Bałtyckiego do którego płyną wody m.in. z dorzecza Odry, będącej przedłużeniem płynących z jej stoków górskich potoków[2]. Na stoku zachodnim góry ma swój początek potok Bílý p[7].

Ochrona przyrody[edytuj | edytuj kod]

Cała góra znajduje się w obrębie wydzielonego obszaru objętego ochroną o nazwie Obszar Chronionego Krajobrazu Jesioniki (czes. Chráněná krajinná oblast (CHKO) Jeseníky), a utworzonego w celu ochrony utworów skalnych, ziemnych i roślinnych oraz rzadkich gatunków zwierząt.

Do końca XVIII wieku góra oraz jej okolice były siedliskiem niedźwiedzia brunatnego[13].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Do najbliższej miejscowości Běli pod Pradědem z bazą pensjonatów i hoteli jest od szczytu około 7 km w kierunku zachodnim[2]. Natomiast do miejscowości Rejvíz z bazą pensjonatów jest od szczytu około 7,5 km w kierunku północnym oraz do Vrbna pod Pradědem również około 7,5 km w kierunku południowo-wschodnim. Z uwagi na znaczne odległości do baz turystycznych góra ma ograniczone znaczenie turystyczne[2].

Widok na skrzyżowanie szlaków turystycznych o nazwie Pásmo Orlíka

Kluczowym punktem turystycznym góry jest skrzyżowanie o nazwie (czes. Pásmo Orlíka)[10] z podaną na tablicy informacyjnej wysokością 1005 m n.p.m., od którego rozchodzą się wszystkie szlaki wytyczone na jej stokach[2].

Chaty łowieckie[edytuj | edytuj kod]

Na stoku południowo-zachodnim góry, w odległości około 900 m na południowy zachód od szczytu, na wysokości około 995 m n.p.m. położona jest (czes. Ztracená chata)[14], oraz na stoku południowym, w odległości około 1,5 km na południe od szczytu, na wysokości około 856 m n.p.m. położona jest (czes. Dykova chata)[15]. Chaty te nie mają jednak charakteru typowych schronisk turystycznych. Dojście do nich następuje nieoznakowanymi ścieżkami przy użyciu szczegółowych map.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Bezpośrednio na sam szczyt nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny, natomiast przez jej stoki przebiegają dwa szlaki na trasach[2]:

Szlak żółty Videlské sedlo – góra Osikový vrch – góra Lýsy vrch – góra Jelení loučky – góra Medvědí louka – przełęcz Kristovo loučení – szczyt Kazatelny – Rejvíz[16];
Szlak zielony Vrbno pod Pradědem – góra Pytlák – góra Medvědí vrch – góra Medvědí louka – dolina potoku Šumný p. – Adolfovice.

Szlaki rowerowe i trasy narciarskie[edytuj | edytuj kod]

Przez stoki góry biegną również dwa szlaki rowerowe na trasach[2]:

Stripe-marked biketrail green.svg Videlské sedlo – góra Osikový vrch – góra Lysý vrch – góra Jelení loučky-Z – góra Děrná – góra Ostruha-JV – góra Ostruha – góra Medvědí louka – przełęcz Kristovo loučení – przełęcz Prameny Opavice – góra Příčný vrch – góra Lysý vrchZlaté Hory[17];
Stripe-marked biketrail blue.svg Bílý Potok – góra Javůrka – góra Medvědí louka – Pod Orlíkem-potok;

W okresach ośnieżenia wzdłuż zielonego szlaku rowerowego Stripe-marked biketrail green.svg, przebiega trasa narciarstwa biegowego[18][19]. W obrębie góry nie poprowadzono żadnej trasy narciarstwa zjazdowego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Drzewostan całego Obszaru Chronionego Krajobrazu Jesioniki obejmuje: świerk pospolity 84%, buk zwyczajny 10%, modrzew europejski 1,5%, klon jawor 1,1%, brzoza 1%, olsza czarna 0,8%, kosodrzewina 0,4%, olsza szara 0,3%, (jodła pospolita, jesion wyniosły i lipa) po 0,2%, sosna zwyczajna 0,1%, pozostałe (sosna błotna, dąb, grab, klon zwyczajny, wiąz, jarząb, olsza zielona, topola osika, topola i wierzba iwa) łącznie 0,2% (→ Hnutiduha.cz)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Medvědí louka (Waldried)(1110 m) 1:12 000 (cz.). mapy.cz. [dostęp 2017-02-24].
  2. a b c d e f g h i j k l Medvědí louka (1110 m) (Turistická mapa) 1:12 000 (cz.). mapy.cz. [dostęp 2016-09-23].
  3. Medvědí louka - Jeseníky (cz.). zajimavamista.cz. [dostęp 2016-09-23].
  4. Medvědí louka – Medvědí vrch – Heřmanovická chata. (fotogaleria) (cz.). cukr1.rajce.idnes.cz, 2015-11-28. [dostęp 2016-09-23].
  5. a b c d e Medvědí louka. tisicovky.cz ↓.
  6. Šumný potok (cz.). turistika.cz. [dostęp 2016-09-23].
  7. a b Bílý potok (cz.). turistika.cz. [dostęp 2016-09-23].
  8. Orlík není jen nad Vltavou či u Humpolce – Hora Orlík, Medvědí louky (cz.). horycesko.cz. [dostęp 2016-09-23].
  9. Základní mapa (ČÚZK). geoportal.cuzk.cz ↓.
  10. a b Pásmo Orlíka (cz.). turistika.cz. [dostęp 2016-09-23].
  11. Cymerman 1998 ↓, s. 531 (mapa).
  12. Geologická mapa. (lokalita 995, 1025 i 1026) ↓.
  13. Otakar Brandos: Medvědi v Jeseníkách (cz.). treking.cz, 2015-01-02. [dostęp 2016-09-23].
  14. Zdeňka Jordanová: Lovecké chaty v Jeseníkách. Ztracená chata (cz.). lovecke-chaty-v-jesenikach.webnode.cz. [dostęp 2016-09-23].
  15. Zdeňka Jordanová: Lovecké chaty v Jeseníkách. Dykova chata (cz.). lovecke-chaty-v-jesenikach.webnode.cz. [dostęp 2016-09-23].
  16. Rejvíz – Lurdská jeskyně – Koberštějn – Kristovo loučení – Rejvíz (cz.). turistika.cz. [dostęp 2016-09-23].
  17. Popis cyklotras značených terénním (turistickým) způsobem (Trasa č. 6074/24,5 km) (cz.). vrbensko-jeseniky.cz. [dostęp 2016-09-23].
  18. Leszek Frelich: Przez Masyw Niedźwiedzi pod Velké Bradlo (na biegówki) (pol.). opole.gazeta.pl, 2013-02-08. [dostęp 2016-09-23].
  19. Běžkařské trasy přes Pásmo Orlíka (cz.). jeseniky.net. [dostęp 2016-09-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]