Medycyna ratunkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Medycyna ratunkowa

Medycyna ratunkowaspecjalizacja lekarska zajmująca się diagnostyką i leczeniem nagłych zagrożeń zdrowotnych: ostrych zachorowań i urazów wymagających natychmiastowej pomocy. Pomoc ta obejmuje określenie priorytetów w działaniach ratunkowych (triaż), podtrzymywanie i stabilizację czynności życiowych (resuscytacja krążeniowo-oddechowa), leczenie bólu ostrego, szybką identyfikację przyczyny oraz wstępne leczenie nagłego zagrożenia zdrowotnego, ocenę potrzeby dalszego leczenia[1].

Medycyna ratunkowa jest dziedziną medycyny mającą zastosowanie w szpitalnych oddziałach ratunkowych, na miejscu wypadku (w zmienionej formie) i we wszystkich przypadkach nagłych zachorowań. Pomoc medyczna, stabilizacja podstawowych funkcji życiowych, przekazanie poszkodowanego do odpowiedniego oddziału. Działanie na etapie przedszpitalnym i szpitalnym. Choć zwykle nie prowadzą długoterminowej opieki, lekarze medycyny ratunkowej i pozostały personel pogotowia ratunkowego podejmują działania mające wpływ na długoterminowe rokowanie chorego.

W Polsce konsultantem krajowym medycyny ratunkowej od 5 października 2018 jest prof. dr hab. Jerzy Robert Ładny[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

LInki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.