Medziugorie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Medziugorie
Međugorje
Ilustracja
Panorama okolic Medziugorie.
Państwo  Bośnia i Hercegowina
Część składowa Federacja Bośni i Hercegowiny
Kanton hercegowińsko-neretwiański
Gmina Čitluk
Wysokość 158–165 m n.p.m.
Populacja (2013)
• liczba ludności

2 306
Nr kierunkowy +387 36
Kod pocztowy 88 266
Położenie na mapie Bośni i Hercegowiny
Mapa lokalizacyjna Bośni i Hercegowiny
Medziugorie
Medziugorie
Ziemia43°11′41″N 17°40′48″E/43,194722 17,680000
Strona internetowa

Medziugorie (bośn./chorw. Međugorje) – miejscowość w Bośni i Hercegowinie (wchodząca w skład Federacji Bośni i Hercegowiny), w kantonie hercegowińsko-neretwiańskim, gminie Čitluk, zlokalizowana w południowej części Hercegowiny, 25 km na południowy zachód od Mostaru. Panuje tutaj typowy klimat śródziemnomorski.

Znana przede wszystkim, dzięki mającym się tutaj wydarzyć objawieniom maryjnym, cały czas badanym przez Kościół katolicki i do tej pory nieodrzuconym ani niepotwierdzonym.

Nazwa[edytuj]

W języku bośniackim oraz języku chorwackim – używanym przez miejscową ludność – nazwa wsi jest zapisywana jako Međugorje (wymawiana: ‘me-dziu-gor-je’). Często, gdy nie można użyć znaku 'đ', w wielu językach powszechnie stosuje się zapis Medjugorje, który jest niepoprawny w języku chorwackim.

Dla języka polskiego Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych ustaliła urzędowy egzonim Medziugorie[1]. Etymologicznie nazwa Medziugorie oznacza miejscowość pomiędzy górami („Międzygórze”) – wieś położona jest bowiem niedaleko dwóch wzniesień: Križevaca oraz Crnicy.

Historia parafii Medziugorie[edytuj]

Od średniowiecza kościelną administrację nad terenami należącymi obecnie do Bośni i Hercegowiny sprawowali franciszkanie, lecz hierarchię diecezjalną ustanowiono tutaj dopiero w XIX w. W 1892 założono natomiast parafię Medziugorie, której patronem jest święty Jakub, opiekun pielgrzymów (co jest znamienne w kontekście aktualnej sytuacji tego miejsca). Budowę pierwszego kościoła we wsi ukończono 1897. Jak na ówczesne warunki był on dość okazały, jednak z powodu niestabilnego podłoża jego ściany szybko popękały, a budowla zaczęła się zapadać. Dlatego po I wojnie światowej zaczęto myśleć o wzniesieniu nowej świątyni. Prace trwały od 1934 do 1968, a 19 stycznia 1969 nowy kościół został konsekrowany, służąc wiernym do dzisiaj.

16 marca 1934, z okazji jubileuszu 1900 lat odkupienia, na pobliskiej górze Kriżevac ustawiono betonowy krzyż, zawierający cząstkę relikwii drzewa krzyża świętego.

Do lat 80. XX wieku Medziugorie stanowiło typową wiejską parafię. Po 1981, w związku z mającymi się tutaj wydarzyć objawieniami Matki Bożej oraz w konsekwencji napływowi pielgrzymów i turystów, całkowicie zmieniło swój charakter. Wieś, składająca się pierwotnie z trzech osad, stała się miejscem kultu religijnego, odwiedzanym przez rzesze wiernych z całego świata. Przyczyniło się to do stworzenia bazy gastronomiczno-noclegowej wraz z punktami handlu dewocjonaliami i pamiątkami. W branży turystyczno-sakralnej pracuje obecnie większość mieszkańców okolicy, spośród których wielu napłynęło do Medziugorie w ostatnich latach. Do 1991 ponad 99% populacji stanowili Chorwaci.

Widok na Medziugorie (na pierwszym planie kościół pw. św. Jakuba).
Kościół pw. św. Jakuba w Medziugorie.

Objawienia[edytuj]

Według szóstki tzw. „widzących”, Matka Boża (chor. Gospa) zaczęła się im ukazywać 24 czerwca 1981, w miejscu zwanym Podbrdo, leżącym u podnóża wzniesienia Crnica i, objawia się do dnia dzisiejszego. Trójce z nich (Ivan, Vicka, Marija) – prawie codziennie, pozostałej trójce (Mirjana, Ivanka, Jakov) z różną częstotliwością. Gospa objawia się widzącym tam, gdzie aktualnie przebywają[2]. Wzywa cały świat do modlitwy i nawrócenia, przekazuje liczne orędzia, w których zachęca do pogłębienia życia wiary i życia sakramentalnego, do lektury Pisma Świętego, oraz wszelkiej pobożnej praktyki, do pokuty oraz oddania swojego życia Jezusowi. Przekazuje widzącym tajemnice dotyczące przyszłych losów Kościoła i świata.

Kościół katolicki w swoim oficjalnym stanowisku wobec wydarzeń z Medziugorie (Oświadczenie Konferencji Episkopatu byłej Jugosławii z Zadaru z 1991 roku) wstrzymuje się na razie z ostatecznym osądem objawień – do tej pory ani nie uznaje ich jako prawdziwych, ani też nie odrzuca jako fałszywych[3]. Objawienia bada specjalna komisja powołana przez papieża Benedykta XVI w 2010 roku, której przewodniczy Kardynał Camillo Ruini. Komisja jeszcze nie przedstawiła wyników swoich badań.

Miejsce kultu religijnego[edytuj]

Medziugorie to popularny ośrodek pielgrzymkowy w Europie. Corocznie przybywa tam 2,2–2,5 mln pielgrzymów (2016)[4]. Jego główny punkt stanowi kościół pw. świętego Jakuba, zaś w pobliżu sąsiednich wsi Bijakovići i Zvirovići znajdują się dwa często odwiedzane wzniesienia: Wzgórze Objawień (Podbrdo) – miejsce pierwszych objawień oraz Góra Krzyża (Kriżevac). Ich zbocza są kamieniste, porośnięte niską roślinnością. W miejscach objawień ustawiono krzyże. Dodatkowo, w drodze na Podbrdo umieszczono płaskorzeźby z brązu, przedstawiające tajemnice różańca, zaś przy szlaku na Kriżevac – stacje drogi krzyżowej. W miejscach modlitwy pielgrzymi zostawiają kawałki papieru z obietnicami, prośbami, obrazki, różańce i kwiaty, czasem ustawiają małe krzyże.

W Medziugorie funkcjonuje dom wspólnoty osób uzależnionych – Wspólnota Cenacolo, w którym mieszczą się domy różnych wspólnot (Wspólnoty Błogosławieństw, Oazy Pokoju i innych).

Osoby związane z miejscowością[edytuj]

Przypisy

  1. Protokół z XXXV posiedzenia KSNG (plik PDF).
  2. Orędzia Matki Bożej z Medziugorja, zebr. i oprac. Jerzy Gwiazda, Warszawa 2012, Fundacja Matki Bożej Królowej Pokoju z Medziugorja, s. 7–11.
  3. Ks. Maciej Arkuszyński, Wzór życia chrześcijańskiego w objawieniach z Medziugorie (1981 – 2008), Warszawa 2008 (praca doktorska obroniona na Papieskim Wydziale Teologicznym), s. 44–45.
  4. Monika Odrobińska: Misja w Medjugorju (wywiad z abp. Henrykiem Hoserem); „Idziemy”, 19 lutego 2017, s. 4.

Bibliografia[edytuj]

  • ks. Maciej Arkuszyński, Wzór życia chrześcijańskiego w objawieniach z Medziugoria (1981–2008), Warszawa 2008 (praca doktorska obroniona na Papieskim Wydziale Teologicznym).
  • Orędzia Matki Bożej z Medziugorja, zebr. i oprac. Jerzy Gwiazda, Warszawa 2012, Fundacja Matki Bożej Królowej Pokoju z Medziugorja.
  • Pietro Zorza, Drogie dzieci, dziękuję wam, że odpowiedzieliście na moje wezwanie, Kraków 2006, Wydawnictwo „Królowa Pokoju”.
  • Svetozar Kraljević The Apparitions of Our Lady of Medjugorje, Medugorje 2007, Informativni Centar „MIR” Medjugorje.

Linki zewnętrzne[edytuj]