Mega Man 7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mega Man 7 (Rockman 7)
Producent Capcom
Wydawca Capcom
Seria gier Mega Man
Artysta Keiji Inafune
Hayato Kaji
Toshifumi Ōnishi
Kazunori Tazaki
Tatsuya Yoshikawa
Główny programista Shinya Ikuta
Keiji Kubori
Kompozytor Yuko Takehara
Toshihiko Horiyama
Makoto Tomozawa
Data wydania SNES:

JPN: 24 marca 1995[1]
NA: wrzesień 1995[2]
EUR: 1995[3]

Gatunek gra akcji, gra platformowa
Tryby gry gra jednoosobowa
Wymagania sprzętowe
Platforma Super Nintendo Entertainment System
Nośniki kartridż 16 Mb
Poprzednik Mega Man 6 (1993)
Kontynuacja Mega Man 8 (1996)
 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
Electronic Gaming Monthly 7.4/10[4]
Game Informer 7/10[5]
GamePro (3.75/5)[6]
IGN 7/10[7]
Nintendo Power 3.425/5[8]


Mega Man 7, wydana w Japonii jako Rockman 7 Shukumei no Taiketsu! (jap. ロックマン7 宿命の対決!, dosł. „Rockman 7: Ostateczna rozgrywka przeznaczenia!”)komputerowa gra platformowa na konsolę SNES, stworzona przez firmę Capcom i wydana 24 marca 1995 roku w Japonii, we wrześniu 1995 w Ameryce Północnej oraz w 1995 w Europie. Jest to siódma część serii Mega Man oraz pierwszy i jedyny tytuł, który został wydany na platformę SNES w wersji 16-bitowej.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja gry rozgrywa się w przyszłości w XXI wieku (rok nie jest jednoznacznie określony) po wydarzeniach z szóstej części gry – Mega Man 6. Cały świat jest wdzięczny Mega Manowi oraz jego przyjaciołom za schwytanie i wtrącenie za kratki Dr. Wily'ego. Jednakże, Dr. Wily od zawsze wiedział, że jego plany mogą skończyć się klęską i przygotował nowy plan. Zamknął w tubach czterech Mistrzów Robotów, które były ukryte w laboratorium, a sześć miesięcy później roboty zostały aktywowane i rozpoczęły poszukiwania swego mistrza. Po sześciu miesiącach roboty przejęły władzę nad miastem. Główny bohater zostaje wezwany do działania i wyrusza wraz z Rollem oraz Auto na przejażdżkę po mieście. Po dotarciu na miejsce Mega Man zastaje miasto w ruinach i dowiaduje się, że jest już za późno, aby powstrzymać przebiegłych Mistrzów Robotów przed uwolnieniem Dr. Wily'ego. Mega Man postanawia wyruszyć w drogę, ale zostaje zatrzymany przez tajemniczego robota Bassa oraz jego mechanicznego wilka Treble'a i rozpoczyna z nim walkę. Po wygranej walce Mega Man zyskuje nowego sprzymierzeńca i postanawia za wszelką cenę pokrzyżować plany Dr. Wily'ego oraz wyrusza na bitwę z kolejnymi ośmioma Mistrzami Robotów (są to: Burst Man, Cloud Man, Junk Man, Freeze Man, Slash Man, Spring Man, Shade Man i Turbo Man).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mega Man: Official Complete Works. Udon Entertainment, 2010-01-06, s. 40–51. ISBN 978-1-897376-79-9.
  2. Business Wire staff: Capcom's Fall Line Up of Super Nintendo Products Exceed Sales Expectations; Game Leader Supports Viable 16-bit Market with Five Titles.. Business Wire, 1995-09-05. [dostęp 2014-01-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-16)].
  3. Mott, Tony. UK Review: Mega Man 7. „Super Play”, s. p. 42, grudzień 1995. Future Publishing. ISSN 0966-6192. 
  4. Electronic Gaming Monthly staff. Reviews: Mega Man 7. „Electronic Gaming Monthly”, s. p. 35, wrzesień 1995. Ziff Davis. ISSN 1058-918X. 
  5. Game Informer staff. Review – Mega Man 7. „Game Informer”, wrzesień 1995. Sunrise Publications. ISSN 1067-6392. 
  6. Major Mike. ProReview: Mega Man 7. „GamePro”, s. p. 70, październik 1995. Infotainment World, Inc.. ISSN 1042-8658. 
  7. Buchanan, Levi: Mega Man 7 Retro Review. IGN, 2008-09-19. [dostęp 2014-01-13].
  8. Nintendo Power staff. Now Playing. „Nintendo Power”, s. pp. 78–81, październik 1995. Nintendo of America. ISSN 1041-9551. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]