Wielkosorek meksykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Megasorex gigas)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielkosorek meksykański
Megasorex gigas[1]
Merriam, 1897
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd ryjówkokształtne
Rodzina ryjówkowate
Podrodzina ryjówki
Plemię sorki
Rodzaj wielkosorek
Gatunek wielkosorek meksykański
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Wielkosorek meksykański[3] (Megasorex gigas) – gatunek ssaka z rodziny ryjówkowatych[4].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Takson po raz pierwszy opisany przez C. H. Merriama w 1897 roku pod nazwą Notiosorex gigas w czasopiśmie Proceedings of the Biological Society of Washington[5]. Jako miejsce typowe autor wskazał góry przy Milpillas, w pobliżu San Sebastián, w stanie Jalisco w Meksyku[5]. Jedyny przedstawiciel rodzaju Megasorex utworzonego przez C. W. Hibbarda w 1950 roku[6].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest gatunkiem endemicznym, występującym tylko na zachodnim i południowo-zachodnim wybrzeżu Meksyku (stany Colima, Guerrero, Jalisco, Michoacán, Nayarit, Oaxaca). Zamieszkuje suche lasy, skaliste pustynie i półpustynie. Spotykany do wysokości 1700 m n.p.m.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Grzbiet ciała ciemny, brązowy, szaro-brązowy, od spodu jaśniejszy. Dorastają do 9 cm długości, ogon długi, do 5 cm. Masa ciała waha się w granicach 9–12 gramów.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Wielkosorek meksykański ma duże uszy i doskonały słuch. Podobnie jak większość zwierząt pustynnych jest aktywna tylko nocą. Opuszcza wtedy swoje kryjówki, znajdujące się w szczelinach skalnych lub pod kamieniami, w poszukiwaniu owadów i dżdżownic. Różni się od innych ryjówkowatych tym, że żeruje tylko nocą, lecz pochłania ilości pokarmu równające się 3/4 masy swojego ciała.

Przypisy

  1. Megasorex gigas, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Woodman, N., Álvarez Castañeda, S.T., Castro-Arellano, I. & de Grammont, P.C. 2008. Megasorex gigas. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-16]
  3. Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 72. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Megasorex gigas. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2013-07-13]
  5. 5,0 5,1 C. H. Merriam. Descripteons of five new Shrews from Mexico, Guatemala, and Colombia. „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 11, s. 227, 1897 (ang.). 
  6. C. W. Hibbard. Mammals of the Roxroad formation from Fox Canyon, Meade County, Kansas. „Contributions from the Museum of Paleontology, University of Michigan”. 8, s. 129, 1950 (ang.).