Mehmed VI

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mehmed VI Vahideddin
ilustracja
Sułtan Imperium Osmańskiego
Okres panowania od 4 lipca 1918
do 1 listopada 1922
Poprzednik Mehmed V
Dane biograficzne
Dynastia Osmanowie
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1861
Stambuł
Data i miejsce śmierci 16 maja 1926
Sanremo
Miejsce spoczynku Damaszek
Ojciec Abdulmecid I
Matka Gülüstü
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu Półksiężyca (Imperium Osmańskie) Wielki Mistrz Orderu Chwały (Imperium Osmańskie) Wielki Mistrz Orderu Mejidiyye (Imperium Osmańskie) Wielki Mistrz Orderu Imperium Osmańskiego

Mehmed VI, właśc. Mehmed Vahdettin lub Mehmed Vahideddin (ur. 14 stycznia 1861 w Konstantynopolu, zm. 16 maja 1926 w San Remo) – ostatni sułtan Imperium Osmańskiego.

Zarys biografii[edytuj]

W 1916 został następcą tronu, po tym, gdy syn sułtana Abdülaziza popełnił samobójstwo. Został koronowany 4 lipca 1918.

Objął władzę w najbardziej dramatycznym dla imperium momencie, ponieważ przegrało ono I wojnę światową, a spora jego część została podzielona pomiędzy Francję i Wielką Brytanię. Terytoria te zostały później uznane za mandatowe. W 1920 Turcja podpisała traktat z Sèvres, który dokonując podziału dawnego imperium m.in. potwierdził mandaty, ograniczył wielkość sił zbrojnych oraz wprowadził kapitulacje, czyli wyjęcie cudzoziemców spod sądów tureckich. Wywołało to opór tureckich nacjonalistów. Nowy rząd pod przywództwem Mustafy Kemala odsunął skompromitowanych poprzedników przejmując władzę. W związku z tymi wydarzeniami sułtanat został zniesiony 1 listopada 1922.

Odsunięty od władzy sułtan wyjechał z kraju na pokładzie brytyjskiego okrętu Malaya kilkanaście dni później. Zmarł na wygnaniu w San Remo.