Meine Ehre heißt Treue

Meine Ehre heißt Treue na ścianie Fortu Breendonk, gdzie w trakcie okupacji Belgii znajdowało się więzienie SS

Meine Ehre heißt Treue (pol. Moim honorem jest wierność) – dewiza nazistowskiej organizacji paramilitarnej Schutzstaffel (SS).

Historia

W narodowosocjalistycznym kontekście fraza Meine Ehre heißt Treue odnosi się do wypowiedzi Adolfa Hitlera, która powstała po rewolcie Stennesa. Na początku kwietnia 1931 roku część członków SA pod przywództwem Waltera Stennesa próbowało usunąć ze stanowiska szefa NSDAP w Berlinie. Joseph Goebbels uciekł wraz ze swym sztabem. Garstka SS-manów pod dowództwem Kurta Daluegea została zabita przy próbie odparcia SA. Po tym zdarzeniu Hitler napisał list z gratulacjami do Daluegea stwierdzając SS-Mann, deine Ehre heißt Treue! (Członkowie SS, waszym honorem jest wierność!). Krótko potem, szef SS, Heinrich Himmler zmodyfikował to zdanie i uczynił z niego oficjalną dewizę organizacji.

Od 1932 roku, dewizę umieszczano na klamrach i kordzikach SS.

Dewiza na klamrze SS

Dewiza na kordziku SS

Od 1947 roku użycie tej dewizy lub jej różnych wariantów zostało zakazane w wielu krajach, szczególnie w Niemczech i Austrii.

Interpretacja

Hasło nawiązywało do takich cnót jak: „honor”, „wierność”, „braterstwo” i „posłuszeństwo”. Słowa te były często używane w retoryce SS. Słowo „wierność”, używane oddzielnie, odnosiło się do Hitlera, tak jak w przysiędze lojalności składanej przez członków SS:

Przysięgam ci, Adolfie Hitlerze, wierność i odwagę. Przysięgam ci i wyznaczonym przez ciebie przełożonym posłuszeństwo aż do śmierci (…) .

„Wierność” miała być tu rozumiana jako ślepe i absolutne posłuszeństwo wobec Adolfa Hitlera.

Identyfikacja „wierności” z „honorem” spowodowała, że można było stracić honor przez odmówienie wykonania rozkazu. Odtąd, „honor” zatracił swoje tradycyjne znaczenie: za honorowe zaczęto uważać ślepe wykonywanie rozkazów oraz bezwarunkowe posłuszeństwo nawet gdy rozkazy miały zbrodniczy charakter. W etosie SS, dyshonorem było odmówienie wykonania rozkazu wydanego przez lidera. Ta nazyfikacja słownictwa miała na celu wykształcenie bezwarunkowego posłuszeństwa, którego prawo nie mogłoby stworzyć poprzez swoje przepisy, ponieważ zobowiązanie musiało odwoływać się do tradycyjnych ideałów rycerskiej cnoty.

Zobacz też

• Gott mit uns
• Semper fidelis

Bibliografia

• „Unsere Ehre heißt Treue.“ Kriegstagebuch des Kommandostabs RFSS, Tätigkeitsberichte der 1. und 2. SS-Infanterie-Brigade, der 1. SS-Kavallerie-Brigade und von Sonderkommandos der SS. Europa, Wien 1965, wieder 1985 ISBN 3-203-50842-7
• Arbeitsblätter zur Filmauswertung: "Meine Ehre heißt Treue. Hg. Staatsbürgerliche Bildungsstelle des Landes Nordrhein-Westfalen, Düsseldorf 1960; również: Landesarbeitsgemeinschaft Film für Jugend und Volksbildung in Bayern, München 1960