Melanocyty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Melanocyty w skórze

Melanocyty (z gr. melas, melanos – czarny + kytos – komórka) – komórki pigmentowe wytwarzające w procesie melanogenezy melaninę[1]. Występują w warstwie podstawnej naskórka[1], a także w błonie naczyniowej oka (naczyniówka, ciało rzęskowe, tęczówka)[2], uchu wewnętrznym (ślimak)[2] oraz oponach mózgowo-rdzeniowych (w oponie pajęczej oraz oponie miękkiej)[2]. Liczba melanocytów w naskórku różnych ras ludzi jest podobna, różnią się intensywnością syntezy melaniny. Pod wpływem ultrafioletowego promieniowania słonecznego melanocyty mogą przekształcić się w komórki nowotworowe czerniaka.

Melanocyty posiadają liczne wypustki cytoplazmatyczne[1] z pęcherzykami. W komórkach tych występują dwa rodzaje pęcherzyków:

Melanotropina i melatonina regulują aktywność melanocytów[1].

Melanocyty są wyposażone w mikrofilamenty aktynowe i w mikrotubule. Struktury te umożliwiają ruch melanosomów.

Komórkami macierzystymi dla melanocytów są melanoblasty, powstające z ektodermalnych komórek grzebieni nerwowych. Melanocyty występują też w naczyniach opon miękkich. Pełnią w organizmie funkcje ochronne, zabezpieczając narządy wewnętrzne przed nadmiernym nasłonecznieniem i promieniami UV.

Przypisy

  1. a b c d e Wojciech. Sawicki: Histologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2009, s. 601. ISBN 978-83-200-4103-3.
  2. a b c Melanocyte Biology, [w:] Jean LJ. L Bolognia Jean LJ. L, Seth JS. J Orlow Seth JS. J, Dermatology, Elsevier, 2012 [dostęp 2015-12-13] (ang.).

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.