Melchior Stanisław Sawicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Melchior Stanisław Sawicki
Herb
Cholewa
Rodzina Sawiccy herbu Cholewa
Data śmierci 4 stycznia 1668
Żona

Anna Piekarska, c. Krzysztofa

Dzieci

Antoni Sawicki SJ
Karol Piotr Sawicki SJ
Dominik Kazimierz Sawicki
Krzysztof Marcin Sawicki
Katarzyna, ż. J. J. Szujskiego
Emercjanna OSSS

Erik Dahlbergh, 13 maja 1657 – zajęcie Brześcia Litewskiego przez wojska Rakoczego i Karola Gustawa

Melchior Stanisław Sawicki herbu Cholewa[1] (zm. 4 stycznia 1668)[a]kasztelan brzeski (1652-1666), wojewoda brzeski (1666-1668), sekretarz królewski, uczony i poeta.

Życiorys[edytuj]

Był synem zapewne Albrychta oraz Katarzyny Pukszcianki Klausgiełowiczówny. Jego ojciec, starościc[b] mielnicki, przeniósł się z Podlasia na Żmudź. Melchior (Melcher) Stanisław Sawicki zdobył gruntowne wykształcenie na Akademii Wileńskiej uwieńczone tytułem doktora teologii.

W 1648 roku podpisał elekcję Jana II Kazimierza Wazy z Księstwa Żmudzkiego[2].

Kolejno łowczy mielnicki, starosta grodzieński i kasztelan brzeski (1652-1666) z nominacji króla Jana Kazimierza.

W 1655 r. Sawicki bronił zamku w Brześciu przed wojskami moskiewskimi pod dowództwem Urusowa i Boratyńskiego, które odstąpiły od oblężenia po odmowie poddania twierdzy[3].

W czasie potopu szwedzkiego nie poddał się Szwedom do 1657 r., kiedy to Brześć otoczyły połączone siły szwedzko-siedmiogrodzkie Karola Gustawa i Jerzego Rakoczego. Kapitulacja odbyła się na warunkach honorowych i garnizon polski wierny królowi Janowi Kazimierzowi wyszedł z miasta przy rozwiniętych chorągwiach, pod bronią, mając zagwarantowany swobodny przemarsz. Wkrótce jednak część polskiego wojska została wcielona do armii szwedzkiej, a twierdzę zajęły wojska siedmiogrodzkie.

W 1662 był komisarzem szacującym straty spowodowane przez wojsko. Od 1666 wojewoda brzeski. Zabity w trakcie sejmiku[1].

W druku ukazały się jego mowy oraz poezje:

Przypisy

  1. a b Kasper Niesiecki: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J. powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopisów, dowodów urzędowych i wydany. Lipsk: Jan Nepomucen Bobrowicz, Breitkopf & Härtel, 1841, s. 286.
  2. Svffragia Woiewodztw, y Ziem Koronnych, y Wielk. Xięstwa Litewskiego. Zgodnie na Naiaśnieyszego Iana Kazimierza Obranego Krola Polskiego [...]. Dane, między Warszawą, a Wolą, Dnia 17. Listopada, Roku 1648, [b.n.s].
  3. Jacek Płosiński. Wyprawa kniazia Semena Urusowa na Brześć (listopad-grudzień 1655 r.). „Mazowieckie Studia Humanistyczne”. 1-2 (9), s. 5-31, 2003. [dostęp 2013-10-25]. 

Uwagi

  1. Jako data śmierci pojawia się też rok 1667.
  2. Syn starosty.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]