Melex

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Melex sp. z o.o.
Logo
ilustracja
Państwo  Polska
Adres ul. Inwestorów 25
39-300 Mielec
Data założenia 1971
Forma prawna spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Prezes Dorota Tyszkiewicz
Nr KRS 0000499204
Zatrudnienie 170 (2020)[1]
Położenie na mapie Mielca
Mapa konturowa Mielca, na dole znajduje się punkt z opisem „Melex sp. z o.o.”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Melex sp. z o.o.”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Melex sp. z o.o.”
Położenie na mapie powiatu mieleckiego
Mapa konturowa powiatu mieleckiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Melex sp. z o.o.”
Ziemia50°15′25,99″N 21°29′13,38″E/50,257220 21,487050
Strona internetowa

Melex – polski producent pojazdów elektrycznych napędzanych silnikiem elektrycznym, mający siedzibę w Mielcu.

Historia i opis przedsiębiorstwa[edytuj | edytuj kod]

Model z kontenerem do wywożenia odpadów komunalnych
Face Lifting 391.1

Pojazdy elektryczne były produkowane przez Wytwórnię Sprzętu Komunikacyjnego „PZL-Mielec” od 1971 roku w nowo utworzonym wydziale fabryki samolotów w Mielcu. Ich produkcję rozpoczęto z przeznaczeniem na eksport na rynek amerykański[2]. Początkowo produkowano je w wersji trójkołowych wózków golfowych, do 1973 roku rozszerzono gamę wyrobów o czterokołowe wózki pasażerskie, bagażowe i golfowe[3]. Za projekt wzornictwa rodziny pojazdów odpowiedzialny był Janusz Zygadlewicz[4]. Najpopularniejszym wariantem w Polsce stał się dwuosobowy pojazd towarowy z odkrytym nadwoziem. W wariancie Melex WGE-3 mógł przewozić 150 kg ładunku[3]. Stopniowo pojawiały się także warianty z zakrytą kabiną. Do 1977 wyprodukowano ponad 46 tysięcy meleksów, z których znaczna część była eksportowana; produkcja roczna sięgała około 10 000 sztuk[3].

W 1993, w wyniku podziału i prywatyzacji WSK PZL-Mielec, Melex zaczął funkcjonować jako osobne przedsiębiorstwo. 1 września 2004 roku przedsiębiorstwo to zostało kupione przez Andrzeja i Dorotę Tyszkiewiczów i zaczęło funkcjonować jako spółka jawna Melex A&D Tyszkiewicz[5].

Współcześnie pojazdy o tej nazwie są produkowane w kilkunastu odmianach o różnym przeznaczeniu, w trzech kategoriach: pojazdy pasażerskie, bagażowe i specjalne. Używa się ich, między innymi, na polach golfowych, starówkach dużych miast, lotniskach, dworcach, cmentarzach, w fabrykach, centrach logistycznych, parkach, ogrodach zoologicznych i innych terenach zamkniętych.

Pojazdy z Mielca są bardzo popularne w swojej klasie – tak bardzo, że wózki elektryczne innych firm często nazywane są meleksami. Melex jest zastrzeżonym znakiem towarowym. W dwóch wersjach graficznych został zastrzeżony przez Wytwórnię Sprzętu Komunikacyjnego „PZL-Mielec”[6], a w jednej przez spółkę „Melex A&D Tyszkiewicz”. Ponadto spółka ta zastrzegła „meleks” jako znak słowny[7].

Współczesne wersje[edytuj | edytuj kod]

  • bagażowa
  • pasażerska
  • specjalna
  • homologowana
  • 4xx

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Melex sp. z o.o., money.pl.
  2. Janusz Babiejczuk, Jerzy Grzegorzewski: Polski przemysł lotniczy 1945–1973. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974. s. 98.
  3. a b c Włodzimierz Bukowski: Samochody PRL-u. Łódź: Księży Młyn Dom Wydawniczy, 2009. ​ISBN 978-83-61253-47-1​. s. 29 i 30.
  4. Zygadlewicz Janusz (pol.). W: Słownik projektantów polskich [on-line]. Instytut Wzornictwa Przemysłowego. [dostęp 2021-03-02].
  5. Historia. Melex A&D Tyszkiewicz. [dostęp 2019-06-07].
  6. Zastrzeżenia: TOW: (210) 74493, (220) 02-06-1975, TOW:(210) 74650, (220) 02-06-1975, Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej.
  7. Zastrzeżenia: TOW: (210) 69999, (220) 11-02-1971, Urząd Patentowy RP.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]