Przejdź do zawartości

Melilit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Melilit
Ilustracja
Kryształy melilitu
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

sorokrzemian wapnia[1] o ogólnym wzorze Ca2(Al,Mg,Fe)((Al,Si,B)SiO7)[2]

Twardość w skali Mohsa

5–5,5[2][3]

Przełam

nierówny[3]

Łupliwość

{001} wyraźna, {100} niewyraźna[3]

Układ krystalograficzny

tetragonalny[3]

Gęstość

średnio 2,95 g/cm3[3]

Właściwości optyczne
Barwa

biały, żółtawobiały, brązowy, szary, zielonoszary[3]

Rysa

biała[3]

Połysk

szklisty - tłusty[3]

Inne

dichroiczny - bezbarwny bądź żółty[3]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

9.BB.10[3]

Melilitminerał z gromady krzemianów grupowych. Nazwa pochodzi z gr. meli, czyli miód oraz lithos, czyli skała/kamień[3].

Grupa melilitów obejmuje krzemiany, w których część kationową stanowi Ca2Mg lub Ca2Al oraz ich analogon strukturalny Ca2Zn (hardystonit). Skrajnymi ogniwami szeregu melilitów są:

  • akermanit Ca2Mg[Si2O7]
  • gehlenit Ca2Al[(Si,Al)2O7]

Melililty często zawierają także na pozycji wapnia kationy Na+, co można wyrazić wzorem (Ca,Na)2(Al,Mg)[(Si,Al)2O7]. Zawierają nieznaczne ilości jonów Fe2+ i Fe3+. Znany jest także ferroakermanit Ca2FeII[Si2O7] i ferrogehlenit Ca2FeIII[Si2O7] otrzymany syntetycznie.

Charakterystyka

[edytuj | edytuj kod]

Kryształy melilitów mają pokrój tabliczkowy, są rozwinięte według (001). Zgodnie z tym kierunkiem zaznacza się słaba łupliwość. Twardość od 5 do 5,5 w skali Mohsa. Gęstość 2,95 (akermanit) do 3,04 (gehlenit). Łatwo reagują z HCl, wydzielając przy tym galaretowatą krzemionkę.

Krystalochemia

[edytuj | edytuj kod]

W strukturze melilitów wyróżnia się warstwy utworzone z podwójnych tetraedrów [Si2O7]6−, wykazujących symetrię względem płaszczyzny (001), powiązane tetraedrami [MgO4]6−. Ca2+ pojawia się natomiast w koordynacji oktaedrycznej (LK 8). Obie warstwy złożone z [MgO4]6− i Ca2+ oraz [Si2O7]6− leżą w płaszczyźnie (001), czyli prostopadłej do osi krystalograficznej Z, co częściowo upodabnia je do krzemianów warstwowych.

Dane optyczne

[edytuj | edytuj kod]
Minerał nε nω Δ Charakter optyczny
Akermanit 1,640 1,632 0,008 (+)
Melility 1,616–1,661 1,624–1,666 0,001–0,013 (+/−)
Gehlenit 1,658 1,669 0,011 (−)
Hardystonit 1,661 1,672 0,011 (−)

Geneza i występowanie

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: skały melilitowe.

Melility powstają w wysokiej temperaturze. Akermanit, melilit i gehlenit są minerałami skał wapienno-krzemianowych i wapiennych zasobnych w kwarc lub składniki ilaste, przeobrażonych kontaktowo w facji sanidynitowej. Najczystsze odmiany rozpoznano w porwakach wapieni w zasadowych lawach Wezuwiusza oraz wśród zmienionych wapieni w Monzoni, Fassatal, a także Valaedena (Meksyk). Melility są bardziej rozpowszechnione, zwłaszcza w strefach kontaktowych skał węglanowych z gabrem, dolerytem i innymi skałami niedosyconymi krzemionką. Są też głównymi składnikami melilitytów oraz bazaltów melilitowych i skał pokrewnych, tj. niektórych zasadowych skał magmowych, które dość rzadko napotyka się w przyrodzie.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Melilite Group, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2026-03-10] (ang.).
  2. a b Melilite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2026-03-10] (ang.).
  3. a b c d e f g h i j k Melilite, [w:] WebMineral.com [online] [dostęp 2026-03-10] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]