Mensa ołtarzowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Mensa (budownictwo))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Relikwie ołtarzowe z kościoła pod wezwaniem św. Ignacego Loyoli w Gdańsku

Mensa (z łac. stół, tablica) – płyta stanowiąca blat ołtarza w Kościele katolickim. Mensa jest oparta na podstawie (stipes), której rolę pełnią np. nogi, blok kamienny, skrzynia (sarkofagu).

Od średniowiecza w mensie umieszczano relikwie męczenników. W tym celu na środku wykonywano kwadratowe zagłębienie (sepulcrumgrób). Od 1977 relikwie zaczęto umieszczać w stipes pod ołtarzem. Mensa powinna być wykonana z kamienia. Za zgodą konferencji episkopatu można stosować inne wartościowe materiały (OWMR 301)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów: Urządzenie i wystrój kościoła do sprawowania Eucharystii (pol.). W: Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego z trzeciego wydania Mszału Rzymskiego, Rzym 2002 [on-line]. KKBiDS, 6 listopada 2003, 301 [dostęp 2012-03-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 255. ISBN 83-01-12365-6.
  • Bogusław Nadolski: Leksykon Liturgii. Poznań: Pallottinum, 2006, s. 907. ISBN 83-7014-531-0.