Menumorut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa przedstawiająca Węgry w czasach opisywanych przez Gesta Hungarorum.

Menumorut (węg. Ménmarót) – rzekomy władca słowiański, wymieniany w najstarszej kronice węgierskiej Gesta Hungarorum, potomek Morouta. Miał panować na obszarze Biharu, w dorzeczu Cisy, Maruszy i Samoszy (północno-wschodnie Węgry na pograniczu z Rumunią) w czasie najazdu Madziarów pod wodzą Arpada[1][2].

Wkraczający na teren Niziny Węgierskiej Arpad miał wysłać do Menumoruta poselstwo z prośbą o odstąpienie mu ziem na których mogliby osiedlić się Madziarowie. Gdy ten odmówił, został przez Madziarów najechany i wyparty z Biharu, pomimo że jego wojska pobiły najeźdźców w bitwie pod Szeghalom nad rzeką Keresz. Menumorut próbował szukać schronienia w Grecji, ale na wieść o pokonaniu przez Madziarów Panończyków, Karantańczyków i Morawian zawarł pokój z Arpadem i oddał swoją córkę za mąż synowi Arpada, Zoltánowi. Sam władał księstwem biharskim jeszcze przez dwa lata, a gdy zmarł, jego dziedzicem został Zoltán[1].

Krytycy autentyczności przekazu zawartego w Gesta Hungarorum wskazują, że imię Menumorut jest stworzoną przez kronikarza na bazie nazwy geograficznej ogólną personifikacją państwa wielkomorawskiego, a nie imieniem historycznego władcy[2].

Przypisy

  1. a b c Jerzy Strzelczyk: Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian. Poznań: Rebis, 2007, s. 129.
  2. a b c Słownik starożytności słowiańskich. T. 8. Cz. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, s. 439-440.