Meraj Khalid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Meraj Khalid
ملک معراج خالد
Data i miejsce urodzenia 1916
Dera Chahal, Indie Brytyjskie
Data i miejsce śmierci 13 czerwca 2003
Lahaur, Pakistan
Premier Pakistanu
Okres od 5 listopada 1996
do 17 lutego 1997
Przynależność polityczna Flagge der Pakistanischen Volkspartei.svg Pakistańska Partia Ludowa
Poprzednik Benazir Bhutto
Następca Nawaz Sharif

Malik Meraj Khalid (urdu ملک معراج خالد; ur. 1916 w Dera Chahal k. Lahaur, zm. 13 czerwca 2003 w Lahaur[1]) – pakistański prawnik, działacz społeczny i polityk, tymczasowy premier Pakistanu (5 listopada 199617 lutego 1997[2]).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze[3], w 1948 rozpoczął własną praktykę[4]. Zaangażował się w pracę społeczną, założył szereg szkół w swoim rejonie[5] oraz organizował kursy języka pendżabskiego w rodzinnej wsi[6]. Powołał komitet promocji tego języka[3].

Do polityki wszedł w połowie lat 60., uzyskując w 1965 mandat w parlamencie Pakistanu Zachodniego, jako deputowany niezrzeszony[4][3]. W 1970 został wybrany do Zgromadzenia Narodowego Pakistanu[6]. W latach 1972–1973 był szefem rządu (ministrem naczelnym) prowincji Pendżab[1].

W 1973 Khalid był przewodniczącym delegacji Pakistanu na Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych[5].

W 1968 Khalid wstąpił do Pakistańskiej Partii Ludowej (PPP) i został szefem jej władz w Lahaur[4]. Należał do grona zaufanych współpracowników założyciela partii Zulfikara Alego Bhutto, późniejszego prezydenta i premiera Pakistanu[3]. W rządzie Bhutto Khalid był ministrem żywności, rolnictwa i obszarów słabo rozwiniętych (1971–1972), prawa i spraw parlamentarnych (1974–1976) oraz opieki społecznej, zdrowia i rozwoju wsi (1976–1977)[1]. Po wyborach parlamentarnych z marca 1977 został obrany na funkcję przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego, ale już w lipcu utracił ją po przewrocie gen. Muhammada Zii ul-Haqa[6].

W przeciwieństwie do kilku innych przywódców PPP, Khalid pozostał w kraju po przewrocie[6]. Po egzekucji obalonego Bhutto w 1979, został powołany w skład komitetu centralnego PPP; z członkostwa w tym gremium zrezygnował w styczniu 1988[4]. W 1988, po śmierci (w sierpniu) gen. Zii w katastrofie lotniczej i zwycięstwie PPP (kierowanej przez Benazir Bhutto, córkę straconego premiera) w listopadowych wyborach parlamentarnych, ponownie stanął na czele Zgromadzenia Narodowego[4]. Po odwołaniu rządu Bhutto w 1990, powrócił do pracy społecznej[6]; został też rektorem Międzynarodowego Uniwersytetu Islamskiego w Islamabadzie[4]. Poróżnił się z szefostwem PPP i nie uzyskał poparcia partii w wyborach parlamentarnych z 1993, po których Bhutto powróciła do władzy[3][1]. Do 1996 Khalid stał się krytykiem rządu Bhutto, publicznie krytykował rząd PPP za korupcję[1][5].

W listopadzie 1996 prezydent Farooq Leghari, korzystając z uprawnień nadanych mu przez ósmą poprawkę do konstytucji Pakistanu, zdymisjonował rząd Benazir Bhutto pod zarzutami korupcji, złego rządzenia i udziału w zabójstwach, rozwiązując równocześnie parlament[4][1][2]. Do czasu wyborów, zarządzonych na luty następnego roku, prezydent mianował 80-letniego Khalida tymczasowym premierem[1]. Khalid zapowiedział przeprowadzenie „wolnych, sprawiedliwych wyborów”[1]. Wygrała je, uzyskując ponad 2/3 miejsc w parlamencie, Pakistańska Liga Muzułmańska (N), kierowana przez Nawaza Sharifa[3].

Meraj Khalid zmarł po tygodniowym pobycie w szpitalu z powodu zatoru w klatce piersiowej i wysokiej gorączki, pozostawiając żonę i adoptowanego syna[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Index Ke-Kj (ang.). rulers.org. [dostęp 2019-10-17].
  2. a b Malik Meraj Khalid Becomes Caretaker Prime Minister (ang.). Story Of Pakistan. [dostęp 2019-10-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-17)].
  3. a b c d e f g Meraj Khalid passes away (ang.). Dawn, 2003-06-14. [dostęp 2019-10-17].
  4. a b c d e f g Malik Meraj Khalid (ang.). Story Of Pakistan. [dostęp 2019-10-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-17)].
  5. a b c Malik Meraj Khalid (ang.). Pakistan Economist, 1996. [dostęp 2019-10-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-30)].
  6. a b c d e Obituary: Malik Meraj Khalid (ang.). The Guardian, 2003-07-31. [dostęp 2019-10-17].