Mercedes-Benz 260D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mercedes-Benz 260D
Ilustracja
Mercedes-Benz 260D (1938)
Inne nazwy Mercedes-Benz W138
Producent Mercedes-Benz
Okres produkcji 1936–1940
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia 2- i 4-drzwiowy kabriolet
4-drzwiowy sedan
4-drzwiowy landaulet
Silniki Wysokoprężne:
R4 2,5 l OHV
Skrzynia biegów 3-biegowa manualna + nadbieg
4-biegowa manualna (od 1937)
Rodzaj napędu tylny
Długość 4580-4790 mm
Szerokość 1710 mm
Wysokość 1610 mm
Rozstaw osi 3050 mm
Masa własna 1550-1680 kg
Zbiornik paliwa 50 l
Ładowność 445-575 kg

Mercedes-Benz 260Dsamochód osobowy klasy średniej-wyższej produkowany przez firmę Mercedes-Benz w latach 1936–1940, nosił oznaczenie wewnętrzne W138. Pojazd dostępny był jako: kabriolet, sedan oraz landaulet. Do napędu użyto wysokoprężnego silnika R4 OHV o pojemności 2,5 litra oraz mocy maksymalnej 45 KM (33 kW) przy 3000 obr./min. Uznaje się go za pierwszy seryjnie produkowany samochód osobowy z silnikiem Diesla[1]. Napęd przenoszony był na oś tylną początkowo przez 3-biegową manualną skrzynię biegów z nadbiegiem, później zaś przez w pełni zsynchronizowaną skrzynię 4-biegową. Powstało niecałe 2000 egzemplarzy modelu.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Rocznik 1937 Limousine:[2]

  • R4 2,5 l (2545 cm³) Daimler-Benz OM 138, 2 zawory na cylinder, OHV
  • Układ zasilania: wtrysk pośredni
  • Średnica cylindra × skok tłoka: 90,00 x 100,00 mm
  • Stopień sprężania: 20,5:1
  • Moc maksymalna: 45 KM (33 kW) przy 3000 obr/min
  • Maksymalny moment obrotowy: ok. 120 Nm przy 1500 obr/min
  • Prędkość maksymalna: 94 km/h
  • Zużycie paliwa: ok. 9,5 l / 100 km

Przypisy[edytuj | edytuj kod]