Mercedes de Acosta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mercedes de Acosta
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 marca 1893
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 9 maja 1968
Nowy Jork
Zawód, zajęcie poetka, powieściopisarka, dramaturg

Mercedes de Acosta (ur. 1 marca 1893 roku w Nowym Jorku, zm. 9 maja 1968 roku tamże) − amerykańsko-kubańska poetka, powieściopisarka i dramaturg. Napisała kilkanaście sztuk teatralnych, jedną powieść oraz trzy tomiki poezji. Znana jest jednak głównie ze względu na lesbijskie związki ze sławnymi kobietami, przede wszystkim hollywoodzkimi aktorkami Gretą Garbo i Marleną Dietrich. Była także obrończynią praw kobiet i identyfikowała się z sufrażyzmem[1].

Twórczość pisarska[edytuj | edytuj kod]

W latach 1919−1922 de Acosta wydała trzy tomiki poezji, a na początku lat 20. ukazała się też jej jedyna powieść, Wind Chaff. Napisała kilkanaście sztuk teatralnych, z czego wystawionych zostało tylko cztery. Jedną z bardziej popularnych była Jacob Slovak, poruszająca problem antysemityzmu, wystawiona na Broadwayu w 1927 roku.[2] W 1960 roku de Acosta opublikowała swoją autobiografię Here Lies the Heart, w której ujawniła wiele faktów na temat swojego życia prywatnego oraz intymnych relacji z kobietami. Część byłych partnerek odwróciła się od Mercedes wskutek publikacji książki,[3] a wydawnictwo spotkało się z mieszanym odbiorem[4].

W 2003 roku pisarz Robert A. Schanke skompilował książkę Women in Turmoil: Six Plays by Mercedes de Acosta będącą zbiorem sześciu sztuk teatralnych de Acosty. W roku 2016 hiszpańskojęzyczne tłumaczenia jej wierszy ukazały się w antologii Imposeída (46 poemas).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w zamożnej rodzinie. Jej rodzicami byli Kubańczyk Ricardo de Acosta i Hiszpanka Micaela Hernández de Alba y de Alba. Mercedes miała siedmioro rodzeństwa i była najmłodsza ze wszystkich dzieci[5].

Pod koniec życia podupadła na zdrowiu i znalazła się w złej sytuacji finansowej.

Związki[edytuj | edytuj kod]

Mercedes de Acosta była lesbijką i nie ukrywała swojej orientacji seksualnej, co było rzadkie i szokujące w tamtych czasach. W 1916 roku rozpoczęła romans z rosyjską aktorką Allą Nazimovą, a następnie z tancerką Isadorą Duncan. Była także w pięcioletnim związku z aktorką Evą Le Gallienne. De Acosta utrzymywała też intymne kontakty z takimi kobietami jak aktorki Greta Garbo[6], Marlena Dietrich[7][8], Ona Munson, Tallulah Bankhead, Katharine Cornell oraz tancerki Tamara Karsawina i Adele Astaire[2].

Szczególna więź łączyła de Acostę z Garbo. Kobiety prowadziły znajomość typu „związek, nie związek”, w którym Garbo zawsze sprawowała większą kontrolę. Na ich relację negatywnie wpływało obsesyjne zachowanie de Acosty oraz problemy nerwicowe Garbo[9]. Ostatecznie jednak ich bliska przyjaźń trwała niemal trzydzieści lat − w tym czasie Garbo napisała do Mercedes 181 listów i telegramów[10].

W 1920 roku de Acosta poślubiła malarza Abrama Poole'a, z którym rozwiodła się w 1935 roku. W rzeczywistości oboje żyli jednak osobno[4] i byli dla siebie jedynie przyjaciółmi.

Wierzenia religijne[edytuj | edytuj kod]

We wczesnych latach 30. de Acosta zaczęła interesować się religiami Wschodu i poznała indyjskiego mistyka Meher Babę[11]. Następnie zaczęła studiować filozofię hinduistycznego guru Ramany Maharshiego, który przybliżył jej techniki jogi i medytacji. Choć urodzona i wychowana w katolickiej rodzinie, de Acosta utrzymywała, że najbliższą jej religią jest jednak buddyzm.[9] De Acosta została też wegetarianką i z szacunku do zwierząt przestała nosić futra[12].

Poglądy polityczne[edytuj | edytuj kod]

Jako osoba liberalna, de Acosta popierała Drugą Republikę Hiszpańską podczas hiszpańskiej wojny domowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Moods: Prose Poems[13] (Moffat, Yard and Co., 1919) − tomik poezji
  • Wind Chaff (Moffat, Yard and Co., 1920) − powieść
  • Archways of Life (Moffat, Yard and Co., 1921) − tomik poezji
  • Streets and Shadows[14] (Moffat, Yard and Co., 1922) − tomik poezji
  • Here Lies the Heart (Arno Press, 1960) − autobiografia
  • Women in Turmoil: Six Plays by Mercedes de Acosta (Southern Illinois University Press, 2003) − zbiór sztuk teatralnych
  • Imposeída (46 poemas) (La Mirada, 2016) − zbiór poezji

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elly Belle: Name a Woman: “Furious Lesbian” Socialite Mercedes de Acosta (ang.). www.newnownext.com, 2020-03-04. [dostęp 2020-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-03-05)].
  2. a b Trudy Ring: Women Who Paved the Way: Mercedes De Acosta (ang.). The Advocate, 2017-03-17. [dostęp 2020-03-29].
  3. Mercedes de Acosta Residence (ang.). www.nyclgbtsites.org. [dostęp 2020-03-29].
  4. a b Robert Aldrich, Garry Wotherspoon (red.): Who's Who in Gay and Lesbian History: From Antiquity to World War II. Londyn; Nowy Jork: Routledge, 2001, s. 2. ISBN 0-415-15982-2. (ang.)
  5. Mercedes de Acosta: Here Lies the Heart. Nowy Jork: Reynal & Company, 1960, s. 2. (ang.)
  6. Paulina Klepacz: Listy: Greta Garbo i Mercedes de Acosta (pol.). www.entertheroom.pl (www.girlsroom.pl). [dostęp 2016-10-23].
  7. Zuzanna Górka: Ikony lat 30-stych: Cz.1. Marlena Dietrich (pol.). menopauza.pl. [dostęp 2016-10-23].
  8. Wielcy i niezapomniani: Marlena Dietrich (pol.). innastrona.pl (queer.pl), 2002-01-04. [dostęp 2020-03-29].
  9. a b Robert A. Schanke: That Furious Lesbian: The Story of Mercedes de Acosta. Carbondale (Illinois): Southern Illinois University Press, 2003. ISBN 0-8093-2511-X. (ang.)
  10. Barry Paris: Garbo. Nowy Jork: Alfred A. Knopf, 1994. ISBN 0-394-58020-6. (ang.)
  11. Mercedes D'Acosta (ang.). www.meherbabatravels.com. [dostęp 2020-03-29].
  12. John Bainbridge: Garbo. Garden City (New York): Doubleday, 1955, s. 192. (ang.)
  13. Moods: Prose Poems : Mercedes de Acosta : Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive (ang.). Internet Archive. [dostęp 2016-10-23].
  14. Streets and shadows : Acosta, Mercedes de, 1893-1968 : Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive (ang.). Internet Archive. [dostęp 2016-10-23].