Merope (Plejada)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: inne postacie o imieniu „Merope”.
Merope
Μερόπη
nimfa (jedna z Plejad)
Ilustracja
William-Adolphe Bouguereau: L'Etoile Perdue (Zaginiona gwiazda), 1884, prywatna kolekcja
Występowanie mitologia grecka
Rodzina
Ojciec Atlas
Matka Plejone lub Ajtra
Rodzeństwo Alkione,
Elektra,
Kelajno,
Maja,
Sterope,
Tajgete,
Hiady,
Hyas
Dzieci Glaukos

Merope (gr. Μερόπη Merópē, łac. Merope) – w mitologii greckiej nimfa, jedna z siedmiu Plejad, królowa Koryntu

Uchodziła za córkę tytana Atlasa i Okeanidy Plejone (lub Okeanidy Ajtry)[1][2]. Była siostrą Alkione, Elektry, Kelajno, Mai, Sterope (Asterope), Tajgete, a także Hiad i Hyasa[2][3][4]. Ze swoim mężem, królem Syzyfem, miała syna Glaukosa[1].

Mityczna Merope jest identyfikowana z gwiazdą Merope w Plejadach, w gwiazdozbiorze Byka[2][5][6]. Na niebie sąsiaduje z Hiadami (gromadą otwartą gwiazd w gwiazdozbiorze Byka) i konstelacją Oriona, które są z nią mitologicznie powiązane.

Jako jedyna z Plejad związała się ze śmiertelnikiem, dlatego też, przemieniona w gwiazdę, świeci w gromadzie Plejad najsłabiej[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 233. ISBN 83-04-04673-3.
  2. a b c Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 364. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  3. Pierre Grimal, op.cit., s. 148. ISBN 83-04-04673-3.
  4. Pierre Grimal, op.cit., s. 292. ISBN 83-04-04673-3.
  5. Anton Hajduk, Ján Štohl (red.): Encyklopédia astronómie. Bratislava: Obzor, 1987, s. 379. (słow.)
  6. Carlos Parada: Constellations and Stars (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-08-04].

Bibliografia[edytuj]

  1. Aaron J. Atsma: Merope (ang.). theoi.com. [dostęp 2011-06-24].
  2. Marie Benediktová, Petra Písařová: Hvězdy – Názvosloví – Starověké Plejády jako nebeské sedmero (cz.). astronomia.zcu.cz. [dostęp 2010-05-25].
  3. Merope (ang.). mythindex.com. [dostęp 2011-06-24].
  4. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987. ISBN 83-04-01069-0.
  5. Hezjod: Narodziny bogów (Theogonia); Prace i dni; Tarcza. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999. ISBN 83-7255-040-9.
  6. Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003, s. 984. ISBN 83-7399-022-4.
  7. Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 597. ISBN 83-01-03529-3.
  8. Carlos Parada: Pleiades (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-06-24].
  9. Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 391: Merope (ang.). ancientlibrary.com. [dostęp 2011-06-24].
  10. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Merope (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-02].
  11. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Merope2 (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-02].