Mesillat Syjon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mesillat Syjon
מסילת ציון
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Jerozolimy
Wysokość 327 m n.p.m.
Populacja (2006)
• liczba ludności

764
Kod pocztowy 99770
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Mesillat Syjon
Mesillat Syjon
Ziemia 31°48′06″N 35°00′41″E/31,801667 35,011389
Portal Portal Izrael

Mesillat Syjon (hebr.: מסילת ציון; pol. Ślad Syjonu lub Droga Syjonu) – moszaw położony w samorządzie regionu Mateh Jehuda, w Dystrykcie Jerozolimy, w Izraelu.

Leży na północ od miasta Bet Shemesh w górach Judzkich, w otoczeniu moszawów Bet Me'ir, Tarum, Ta'oz i Esztaol oraz wioski Neve Szalom.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie w miejscu tym znajdowała się grunty rolne arabskiej wioski Bajt Mahsir, w której podczas Wojny domowej w Mandacie Palestyny stacjonowały siły arabskich milicje. Atakowały one żydowskie konwoje do Jerozolimy. Aby temu przeciwdziałać, żydowska organizacja paramilitarna Hagana zaatakowała wioskę. Walki trwały przez dwa dni, i 11 maja 1948 Bajt Mahsir została zajęta przez żołnierzy Brygady Harel. W trakcie walk mieszkańcy wioski opuścili swoje domy. Następnie żydowscy żołnierze wysadzili prawie wszystkie domy, aby w ten sposób uniemożliwić powrót arabskich milicji[1]. Na początku Wojny o niepodległość w rejonie zniszczonej wioski kończyła się trasa Drogi Birmańskiej prowadzącej do Jerozolimy z pominięciem arabskich pozycji w rejonie Latrun.

Współczesny moszaw został założony w 1950 przez żydowskich imigrantów z Jemenu. Po kilku latach opuścili oni osadę, a na ich miejscu zamieszkali imigranci z Indii. Nazwany na cześć tzw. "Drogi Birmańskiej", która została wybudowana podczas Wojny o Niepodległość przez góry Judzkie do oblężonej przez Arabów dzielnicy żydowskiej w Jerozolimie[2].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W moszawie ma swoją siedzibę szkoła kulinarna Jerusalem Culinary Institute. Została ona założona w 2003 roku i oferuje różnorodne szkolenia dla kucharzy[3].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka moszawu opiera się na rolnictwie i sadownictwie. Hodowlą i dystrybucją owoców zajmuje się spółka NIV Z.K. Agriculture Ltd.[4]. Tutejsza winnica Katz Family Winery produkuje wina naturalnymi ekologicznymi metodami[5]. Spółka Tavor Ltd. produkuje meble i różnorodne wyroby z drzewa[6]. W odległości 1 km na wschód od moszawu znajduje się kamieniołom.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Przy moszawie przebiega droga ekspresowa nr 38 ISR-HW38.png (Sha'ar HaGai-Beit Guvrin), którą jadąc na północ dojeżdża się do węzła drogowego z autostradą nr 1 ISR-HWB1.png (Tel Awiw-Jerozolima), natomiast jadąc na południe dojeżdża się do moszawu Esztaol i miasta Bet Shemesh.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Księga rekordów Guinnessa zawiera wpis o największej przewadze punktowej zdobytej w meczu kobiecej koszykówki. 5 kwietnia 2006 w moszawie Mesillat Syjon rozegrano mecz koszykówki pomiędzy drużynami kobiecymi Anat Draigor i Hapoel Mate Jehuda. Drużyna Anat Draigor wygrała z przewagą 136 punktów[7].
  • W moszawie występuje największa na świecie lokalna ilość odnotowanych przypadków astmy oskrzelowej. Około 35 % tutejszej populacji indyjskich Żydów cierpi na tę chorobę i różnego rodzaju alergie. Badania ustaliły, że choroby mają podłoże genetyczne[8].

Przypisy

  1. Welcome To Bayt Mahsir (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2011-05-16].
  2. The Jerusalem Post: The Burma Road - From Latrun to Mesilat Zion (ang.). [dostęp 10 października 2008].
  3. Jerusalem Culinary Institute: Jerusalem Culinary Institute (ang.). [dostęp 10 października 2008].
  4. Duns Guide Global - Israel Business Guide: NIV Z.K. Agriculture Ltd. (ang.). [dostęp 10 października 2008].
  5. Israel Wonders: Vineyards and Wineries between Jerusalem and the Northern Negev (ang.). [dostęp 10 października 2008].
  6. Global Wood: Tavor Ltd. (ang.). [dostęp 10 października 2008].
  7. Guinness World Records: Hoop dreams (ang.). [dostęp 10 października 2008].
  8. Haaretz: Asthmatic moshav residents get clean air break (ang.). [dostęp 10 października 2008].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]