Messier 44

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Messier 44
Gromada M44 (2MASS)
Gromada M44 (2MASS)
Odkrywca znana w starożytności
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Rak
Typ I,2,r / II,2,r
Rektascensja 08h 40m 22,2s
Deklinacja +19° 40' 19,4"
Odległość 577 ly (177 pc)
Jasność obserwowana 3,7m
Rozmiar kątowy 95'
Charakterystyka fizyczna
Wymiary Ø 16 ly
Szacowany wiek 730 mln lat
Liczba gwiazd 200-350
Alternatywne oznaczenia
NGC 2632, C 0837+201, Cl Melotte 88,
[KPR2004b] 201, OCl 507.0
Gwiazdozbiór Raka
Gwiazdozbiór Raka

Messier 44 (M44, NGC 2632, Żłóbek, gromada Ul, Praesepe, Pszczółka) – gromada otwarta w gwiazdozbiorze Raka. Najprawdopodobniej znana już Aratosowi z Soloi w 260 p.n.e.[1] W katalogu Messiera znalazła się 4 marca 1769 roku[1]. Jeden z obiektów Messiera widzialnych gołym okiem.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Gromada M44 jest oddalona od Ziemi o 577 lat świetlnych (177 parseków)[2][1]. Średnica wynosi ok. 16 lat świetlnych (trzykrotnie przewyższająca średnicę Księżyca)[3]. Wiek szacuje się na ok. 730 mln lat.

Gromada składa się z około 350 gwiazd[3]. Położona niemal w połowie odległości między gamma Cancri i deltą Cancri[4]. Zawiera co najmniej 5 czerwonych olbrzymów i kilkadziesiąt białych karłów. Ozdobiona jest kilkoma gwiazdami potrójnymi[4]. Zaobserwowano m.in. kilka gwiazd zmiennych typu delta Scuti o jasności obserwowanej 7-8m i jedną gwiazdę podwójną zaćmieniowąTX Cancri. W gromadzie zaobserwowano także pierwsze dwie planety krążące wokół gwiazd podobnych do Słońca, należących do gromady otwartej[5].

Prawdopodobnie M44 i Hiady, choć oddalone od siebie o setki lat świetlnych mają wspólne pochodzenie. Wskazują na to podobne populacje gwiazd występujące w obu gromadach[1].

Historia[1][edytuj | edytuj kod]

M44 była znana już w starożytności. Starożytni Grecy i Rzymianie nazywali ją „żłóbkiem” (łac. praesepe, gr. phatne). Gwiazdy γ Cnc (typ widmowy A1 V, jasność obserwowana 4,7m, odległość 155 lat świetlnych) i δ Cnc (K0 III, 3,9m, 155 lat świetlnych) miały symbolizować kolejno osła północnego (Asellus Borealis) i południowego (Asellus Australis). Według Eratostenesa miały to być osły, na których Dionizos i Sylen jechali na bitwę przeciw tytanom. Tytani mieli przestraszyć się osłów, które za zasługi zostały umieszczone na niebie przy żłóbku. Aratos wspomina obiekt M44 jako mgiełkę, Hipparchos z Nikei (130 p.n.e.) jako małą chmurkę. Klaudiusz Ptolemeusz zapisał M44 jako jedną z siedmiu „mgławic”.

Galileusz jako pierwszy stwierdził, że M44 jest grupą co najmniej 40 gwiazd.

Przez lornetkę widać 10-20 gwiazd, równo rozłożonych na gwiaździstym tle. Przez mały teleskop można zobaczyć ponad 50. gwiazd[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Messier 44 w SEDS.org (ang.)
  2. Aktualny pomiar wykonany przez satelitę Hipparcos (ESA). Wcześniejsze badania wskazywały odległość 522 lat świetlnych.
  3. 3,0 3,1 Jan Desselberger. Niebo nad Polską. „Urania-Postępy Astronomii”. 775 (1), s. 64, 2015-01-01. Polskie Towarzystwo Astronomiczne. Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii. ISSN 1689-6009 (pol.). 
  4. 4,0 4,1 4,2 Praca zbiorowa: Kosmos. Warszawa: Buchmann Sp. z o.o., 2007, s. 150, 328. ISBN 978-83-7670-323-7.
  5. First Planets Found Around Sun-Like Stars in a Cluster (ang.). ScienceDaily, 2012-09-14. [dostęp 2012-09-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… • Poprzedni obiektMessier 44Następny obiekt • …

… • NGC 2629NGC 2630NGC 2631Messier 44NGC 2633NGC 2634NGC 2635 • …