Metanefrydium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schemat budowy wewnętrznej dwóch metamerów skąposzczeta.
(10) – metanefrydium

Metanefrydium – segmentalny, zwykle parzysty narząd wydalniczy pochodzenia mezodermalnego niektórych bezkręgowców mających dobrze rozwiniętą wtórną jamę ciała (celomę). Występuje u pierścienic (skąposzczetów, pijawek i szczetnic), sikwiaków, kryzelnic i ramienionogów.

W najbardziej typowej postaci spotykanej u pierścienic metanefrydium utworzone jest z otwierającego się do wtórnej jamy ciała, orzęsionego lejka zwanego nefrostomem oraz krętego, wewnątrz orzęsionego kanalika prowadzącego na zewnątrz ciała. Płyny celomy dzięki ruchom rzęsek wpływają do lejka i dalej do kanalika, gdzie następuje resorpcja wody i substancji nadających się do wykorzystania, natomiast wydaliny są przez rzęski wypychane na zewnątrz.

Metanefrydia u różnych zwierząt ulegają rozmaitym modyfikacjom, np. na kanalikach tworzą się pęcherzyki gromadzące okresowo mocz lub zanikają rzęski, a lejki zamknięte są błoniastym pęcherzykiem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]