Metoda orbitali molekularnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Metoda orbitali molekularnych – jedna z częściej stosowanych metod chemii kwantowej stosowana do opisu elektronów w cząsteczkach. W metodzie orbitali molekularnych zaniedbuje się korelację elektronów, czyli stosuje się przybliżenie jednoelektronowe. W myśl tego przybliżenia każdemu elektronowi przypisuje się oddzielny orbital molekularny, opisujący stan tego elektronu w polu jąder wszystkich atomów, z których składa się cząsteczka.

Metoda ta jest nazywana metodą ab initio, jeśli oblicza się wszystkie występujące w niej całki; ma natomiast charakter półempiryczny (metoda Hückla, CNDO, INDO, MINDO ...) jeśli, niezależnie od innych przybliżeń charakterystycznych dla danej metody, niektóre całki traktuje się jako parametry empiryczne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia dla wszystkich: Chemia. Małgorzata Wiśniewska (redaktor). Warszawa: WNT, s. 223.