Metoda testu powtórnego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Metoda testu powtórnego (inaczej test-retest) – używana w psychometrii procedura pomiaru rzetelności używanego testu psychologicznego. Polega ona na dokonaniu pomiaru za pomocą testu, a następnie powtórzeniu badania tym samym testem w tej samej grupie badanych osób po upływie określonego czasu. Wyniki pierwszego testu i drugiego badania (retestu) są porównywane. Im bardziej wyniki obu badań są zbliżone do siebie, tym większa jest rzetelność zastosowanego narzędzia.

Zastosowanie testu-retestu pozwala odpowiedzieć na pytanie o to, jak stabilne (powtarzalne) w czasie są wyniki otrzymywane za pomocą konkretnego testu. Natomiast technika ta nie mówi nic o zgodności wewnętrznej testu. Teoretycznie test może dawać stabilne wyniki w czasie i jednocześnie poziom jego zgodności wewnętrznej może być znikomy, co świadczyć będzie o niewielkiej rzetelności narzędzia.

Bibliografia[edytuj]

  • Earl Babbie, Badania społeczne w praktyce, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007, s. 164-165.
  • John Paul Guilford, Rzetelność i trafność pomiarów [w:] "Trafność i rzetelność testów psychologicznych. Wybór tekstów", red. Jerzy Brzeziński, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2005, s. 62-63.