Metody (Kudriakow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Metody
Walerij Kudriakow
metropolita tarnopolski i podolski
Ilustracja
Metropolita Metody na uroczystościach 200. rocznicy urodzin Tarasa Szewczenki
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1949
Kopyczyńce
Data i miejsce śmierci 24 lutego 2015
Kijów
zwierzchnik Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego
Okres sprawowania od 2000
Wyznanie prawosławie
Kościół Ukraiński Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Prezbiterat 1981
Chirotonia biskupia 1995
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1995
Konsekrator Włodzimierz (Romaniuk)
Współkonsekratorzy Izjasław (Karha)

Metody, imię świeckie Walerij Andrijowycz Kudriakow (ur. 11 marca 1949 w Kopyczyńcach, zm. 24 lutego 2015 w Kijowie) – zwierzchnik niekanonicznego Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent seminarium duchownego w Moskwie oraz Moskiewskiej Akademii Duchownej. W 1981 został wyświęcony na kapłana. Służył w eparchiach tarnopolskiej i lwowskiej. Z powodu skazania wyrokiem sądowym za chuligaństwo w 1987 został suspendowany przez metropolitę lwowskiego Nikodema, jednak dwa lata później, dzięki pomocy pełnomocnika Rady ds. religii w obwodzie tarnopolskim uzyskał możliwość służby w jednej z parafii w eparchii tarnopolskiej[1].

W 1990 przeszedł do niekanonicznego Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego i zaczął odprawiać nabożeństwa w odebranym siłą dawnym soborze katedralnym w Tarnopolu. W związku z tym Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego suspendował go, a następnie pozbawił święceń kapłańskich. W 1995 przyjął chirotonię biskupią w jurysdykcji niekanonicznego Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego, z rąk zwierzchnika Patriarchatu Kijowskiego Włodzimierza oraz biskupa donieckiego i ługańskiego Izjasława[1][a].

W latach 1995-1998 był biskupem chmielnickim i kamieniecko-podolskim w jurysdykcji Patriarchatu Kijowskiego, był również kanclerzem tegoż Kościoła. W 1998 przeszedł ponownie do Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego i został w nim biskupem wikariuszem z tytułem biskupa krzemienieckiego, a następnie arcybiskupem tarnopolskim i podolskim. Po śmierci patriarchy Kościoła Autokefalicznego Dymitra został nowym zwierzchnikiem niekanonicznego Kościoła. Przyjął tytuł metropolity tarnopolskiego i podolskiego[1].

Zmarł 24 lutego 2015 w Kijowie z powodu choroby[2]. Został pochowany obok cerkwi Narodzenia Pańskiego w Tarnopolu.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Order "Za Zasługi" II stopnia, 2001[3] i 2003[4]
  • Order "Za Zasługi" I stopnia, 2009[5]
  • Order Księcia Jarosława Mądrego[6].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Według innego źródła biskup Izjasław przyjął chirotonię biskupią dopiero w 1996. Por. Житомирський і Овруцький ІЗЯСЛАВ

Przypisy[edytuj | edytuj kod]