Metody (Kusew)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Metody
Todor Kusew
Metropolita starozagorski
Ilustracja
Kraj działania  Bułgaria
Data i miejsce urodzenia 1838
Prilep
Data śmierci 1 listopada 1922
Metropolita starozagorski
Okres sprawowania 1896–1922
Wyznanie prawosławne
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Metropolia starozagorska
Śluby zakonne 1873
Chirotonia biskupia 22 kwietnia 1894

Metody, imię świeckie Todor Jowczew Kusew (ur. 1838 w Prilepie, zm. 1 listopada 1922) – bułgarski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Szkołę podstawową i progimnazjum ukończył w rodzinnej miejscowości. Następnie wyjechał na studia teologiczne do Rosji, uzyskując kolejno dyplom seminarium duchownego w Kijowie i Petersburskiej Akademii Duchownej.

Brał udział w soborze w Stambule w 1871, który ogłosił powstanie Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego niezależnego od Patriarchatu Konstantynopolitańskiego (Egzarchatu Bułgarskiego), jako delegat położonej na ziemiach macedońskich eparchii bitolskiej. W czasie zjazdu domagał się prawa delegatów z regionu Macedonii do współdecydowania o ustroju Kościoła bułgarskiego, chociaż obszar ten nie miał wchodzić w jego jurysdykcję, z uwagi na ich wcześniejsze zaangażowanie w bułgarski ruch niepodległościowy.

W 1873 złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Metody, i został mianowany protosynkellosem (protosynglem) metropolii płowdiwskiej. Za działalność na rzecz Cerkwi otrzymał następnie godność archimandryty. Po klęsce bułgarskiego powstania kwietniowego przekazywał do krajów Europy Zachodniej informacje o okrucieństwach, jakich dopuściła się armia turecka wobec Bułgarów w trakcie tłumienia buntu. W 1892 został rektorem nowo otwartego bułgarskiego seminarium duchownego w Stambule.

22 kwietnia 1894 miała miejsce jego chirotonia na biskupa pomocniczego eparchii sofijskiej z tytułem biskupa welickiego.

W 1896 decyzją Świętego Synodu Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego objął urząd metropolity starozagorskiego, który sprawował do swojej śmierci w 1922.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Powstanie eparchii
Metropolita starozagorski
1896 – 1922
Następca
Paweł (Konstantinow)