Metro w Bukareszcie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Metro w Bukareszcie
Metro w Bukareszcie
Stacja Titan
Dane ogólne
Lokalizacja Rumunia Bukareszt, Rumunia
Rodzaj transportu metro
Data uruchomienia 1979
Dane techniczne
Całkowita
długość linii
69,2 km[1]
Liczba linii 4
Liczba pojazdów 259
Liczba stacji 51[1]
Inne informacje
Dzienna
liczba pasażerów
600 000[2]
Operator Metrorex

Metro w Bukareszcie – obsługiwana przez spółkę Metrorex sieć kolei podziemnej w stolicy RumuniiBukareszcie. Sieć jest prowadzona przez Metrorex. Jest jednym z najbardziej popularnych środków komunikacji miejskiej w Bukareszcie, z którego dziennie korzysta 600 tys. pasażerów[2]. Łączna długość linii wynosi 69,2 km, na których znajduje się 51 stacji (lipiec 2011)[1][3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze plany budowy metra w Bukareszcie powstały w latach 30. XX w., w związku z częściową przebudową miasta. W 1938 r. opracowano plan budowy metra, którego realizacja miała rozpocząć się w 1941 r., jednak została przerwana przez wybuch II wojny światowej. Kres tych planów położyło przejęcie władzy przez komunistów w 1948 r.

Na początku lat 70. XX w. zdecydowano się na realizację ambitnych planów z lat trzydziestych, do czego przyczynił się fakt, że istniejące środki komunikacji miejskiej nie były wystarczające do obsługi mieszkańców Bukaresztu, czwartego co do wielkości miasta w Europie[potrzebne źródło], którego ludność stale rosła.

Sieć powstała stosunkowo szybko, na co wpływ miało przyjęcie wzorców z Europy Zachodniej. Wszystkie stacje były budowane w identyczny sposób, bez większych ozdób i dekoracji. Kładziono nacisk na szybkość przejazdu i nowoczesność. Wnętrze każdego przystanku ma kolor biały lub niebieski. Budowa postępowała szybko, a tabor dla metra produkowano w samej Rumunii.

Pierwszą linię budowano w latach 1979-1983. 16 listopada 1979 r. otwarto uroczyście pierwszy fragment linii M1, liczący 8,63 km i sześć stacji. W kolejnych latach postępowała budowa dalszej części pierwszej linii oraz dwóch następnych: M2 i M3, ukończoną w 1983 r., mającą 8,6 km długości, na której znajdowało się sześć przystanków. Sześć lat później oddano do użytku linię M2 (18,6 km i 14 stacji). W 2000 r. otwarto cztery przystanki linii M4. W lipcu 2011 r. linię przedłużono, oddając do użytku dwie stacje. Dwie kolejne są w budowie[1].

Bukareszteńskim metrem zarządza spółka Metrorex, która w całości jest własnością rumuńskiego rządu i zrządzana jest przez Ministerstwo Transportu. Ostatnio pojawiły się plany połączenia zarządu metra z naziemnymi systemami transportu w jeden organ podporządkowany władzom miejskim, jednak wskutek protestów zrezygnowano z niego.

Sieć[edytuj | edytuj kod]

Schemat metra w Bukareszcie (2011)
Linia Kolor Trasa Otwarta w Długość Liczba stacji
M1 Żółty Dristor 2Pantelimon 1979 31,7 km 22
M2 Niebieski BerceniPipera 1986 18,6 km 14
M3 Czerwony Anghel SalignyPreciziei 1983 22,2 km 15
M4 Zielony Dworzec PółnocnyParc Bazilescu 2000 5,5 km 6[1]

Merto kursuje codziennie od godziny 5:30 do 22:30. W godzinach szczytu składy jeżdżą co 3-5 minut, zaś w zwykłych porach co 8-15 minut.

Plany na przyszłość[edytuj | edytuj kod]

W najbliższym czasie planuje się budowę trzech nowych linii: M5, M6 i M7 oraz modernizację taboru.

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Bukareszteńskie metro korzysta z dwóch rodzajów zespołów trakcyjnych:

Kursujące na poszczególnych liniach pociągi są zestawiane z dwóch lub trzech zespołów. Zespoły trakcyjne typu ASTRA, wybudowane w latach 1978-1993 powoli są zastępowane przez nowsze bądź odnawiane we współpracy z CFR. Metrorex posiada obecnie 241 ASTR i 18 zespołów Bombardier. Te ostatnie kursują na liniach M2 i M4.

System sygnalizacyjny[edytuj | edytuj kod]

Jedna ze stacji metra – Universitate
Wejście do stacji metra Piaţa Unirii

Używany system sygnalizacji jest podobny do wersji PZB wykorzystywanej przez rumuńskie koleje, z cewką indukcyjną umieszczoną na wewnętrznej części szyny, a nie na zewnątrz. Kolory sygnałów mają następujące znaczenie:

  • czerwony: stop
  • czerwony migający: sygnalizacja uszkodzona; dalsza jazda ze zmniejszoną prędkością (5-10 km/h) z gotowością do natychmiastowego zatrzymania pociągu
  • żółty: jazda dozwolona, następny sygnał oznacza "stop"
  • żółty migający: jazda z ograniczoną prędkością (30 km/h, o ile nie podano inaczej)
  • zielony: jazda z największą dozwoloną prędkością, następny sygnał jest zielony
  • zielony migający: jazda z największą dozwoloną prędkością, następny sygnał nie jest zielony

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

  • Słabe oznakowanie, brak mapy sieciowej metra w pojazdach poza panelami zawierającymi informacje o stacjach na danej linii.
  • Dzielnice położone w znacznym oddaleniu od centrum nie mają dostępu do metra, a dystans między stacjami jest znaczący.
  • Konieczność zakupu osobnych biletów na metro i środki komunikacji naziemnej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Wikimedia Commons