Metropolia lwowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Metropolia lwowska
Ilustracja
Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia NMP we Lwowie
Siedziba Lwów
Data powołania 1412
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
katedra Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Lwowie
Metropolita zob. metropolici lwowscy
brak współrzędnych

Metropolia lwowskametropolia Kościoła rzymskokatolickiego na Ukrainie. W jej skład wchodzą:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Królestwo Polskie, Rzeczpospolita Obojga Narodów (1412-1772)[edytuj | edytuj kod]

Metropolia powstała z przekształcenia metropolii halickiej w 1412. W jej skład wchodziły:

Królestwo Galicji i Lodomerii (1772-1815)[edytuj | edytuj kod]

W 1772 w wyniku pierwszego rozbioru Polski w granicach państwa austriackiego znalazła się część archidiecezji lwowskiej oraz diecezja przemyska. W 1783 w ramach metropolii została utworzona diecezja tarnowska (istniała do 1801). Od 1798 diecezje: kijowska, kamieniecka zostały odłączone od metropolii lwowskiej i przyłączone do nowo powstałej metropolii mohylewskiej w Rosji.

W 1805 zniesiona została diecezja chełmska, natomiast powołane zostały: diecezja lubelska, diecezja kielecka. Ponadto w składzie metropolii znalazła się diecezja krakowska, dotąd podporządkowana pod metropolię gnieźnieńską.

W roku 1815 podział metropolii przedstawiał się następująco:

Królestwo Galicji i Lodomerii, II Rzeczpospolita (1815-1925)[edytuj | edytuj kod]

W wyniku kolejnych zmian granic po kongresie wiedeńskim diecezje lubelska i kielecka znalazły się w granicach zaboru rosyjskiego. W 1821 reaktywowana została diecezja tarnowska (do 1826 jako diecezja tyniecka).

Podział metropolii od 1826 do 1925.

II Rzeczpospolita, okupacja niemiecka (1925-1945)[edytuj | edytuj kod]

W wyniku konkordatu z 1925 i związanych z jego wprowadzeniem zmian terytorialnych polskiej administracji kościelnej podział metropolii lwowskiej przedstawiał się następująco:

Polska, Ukraina (1945-1991)[edytuj | edytuj kod]

Po 1945 w granicach Polski znalazła się większość diecezji przemyskiej oraz fragment archidiecezji lwowskiej, dla której ustanowiono administrację apostolską w Lubaczowie. Większość archidiecezji lwowskiej oraz część diecezji przemyskiej oraz całość diecezji łuckiej znalazły się w granicach sowieckiej Ukrainy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia katolicka, t. XI, Lublin 2006