Metropolia poznańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Metropolia poznańska
Siedziba Poznań
Data powołania 1821
Metropolita Stanisław Gądecki
Dane statystyczne
Liczba wiernych 2 198 500
Liczba kapłanów 1566
Liczba diecezji 2
Liczba dekanatów 75
Liczba parafii 678
Powierzchnia 19 800 km²
brak współrzędnych

Metropolia poznańska - jedna z 14 metropolii obrządku łacińskiego w polskim Kościele katolickim powstała 25 marca 1992 bullą papieża Jana Pawła II Totus Tuus Poloniae populus.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1821 roku papież Pius VII zreorganizował podział terytorialny Kościoła w Królestwie Pruskim. Wśród podjętych postanowień było podniesienie dotychczasowej diecezji poznańskiej do rangi archidiecezji i złączenie unią aeque principaliter z archidiecezją gnieźnieńską. W ten sposób powstała Archidiecezja gnieźnieńska i poznańska, a w konsekwencji metropolia o tej samej nazwie. Kuria diecezjalna w Poznaniu, a także Kapituła przy katedrze poznańskiej otrzymały prawnie przydomek metropolitalna. Unia przetrwała do roku 1946, w którym postanowiono złączyć archidiecezję gnieźnieńską z archidiecezją warszawską, tworząc unię in persona episcopi. Archidiecezja poznańska została wyłączona z metropolii, jakkolwiek zachowała swój status Kościoła metropolitalnego. Nie posiadała jednak żadnej diecezji sufragalnej. W 1992 powołano diecezję kaliską i włączono ją w skład metropolii poznańskiej.

Diecezje metropolii[edytuj | edytuj kod]

Archikatedra w Poznaniu

Biskupi metropolii[edytuj | edytuj kod]

Biskupi diecezjalni[edytuj | edytuj kod]

Biskupi pomocniczy[edytuj | edytuj kod]

Biskupi seniorzy[edytuj | edytuj kod]

Katedra w Kaliszu

Główne świątynie metropolii[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]