Metropolia zachodniej i środkowej Europy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Metropolia zachodniej i środkowej Europy
Българска източноправославна епархия в Западна и Средна Европа
Katedra św. Borysa Chrzciciela
Katedra św. Borysa Chrzciciela
Państwo  Niemcy
Siedziba Berlin
Data powołania 1986
Wyznanie prawosławne
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny
Sobór św. Borysa w Berlinie
Biskup diecezjalny Antoni
Dane statystyczne
Liczba klasztorów 1
brak współrzędnych
Strona internetowa

Metropolia zachodniej i środkowej Europy (bułg.: Българска източноправославна епархия в Западна и Средна Европа, niem.: Bulgarische Diözese von West- und Mitteleuropa der Bulgarischen Orthodoxen Kirche) – jedna z eparchii Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami kraju, z siedzibą w Berlinie. Swoją jurysdykcją obejmuje diaspory bułgarskie w Niemczech, Austrii, Belgii, Chorwacji, Francji, Hiszpanii, Holandii, Norwegii, Portugalii, Szwajcarii, Szwecji, Wielkiej Brytanii oraz na Węgrzech i Malcie. Od 2013 jej ordynariuszem jest metropolita zachodniej i środkowej Europy Antoni.

Symeon – pierwszy metropolita zachodniej i środkowej Europy

Historia[edytuj]

22 grudnia 1979 decyzją Świętego Synodu Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego biskup gławinicki Symeon został mianowany na zwierzchnika Wikariatu Europy Zachodniej podlegającego bezpośrednio Patriarsze Bułgarii[1]. Siedziba wikariatu została umieszczona w Budapeszcie. 17 kwietnia 1986 wikariat został podniesiony do rangi eparchii[1], a jej metropolitą został wybrany Symeon. 30 maja 1994 Święty Synod postanowił o przeniesieniu siedziby biskupiej do Berlina oraz zmianie nazwy na metropolię zachodniej i środkowej Europy[1]. 15 czerwca 2010 wikariuszem metropolii zostaje mianowany biskup konstantyński Antoni, dotychczasowy biskup pomocniczy metropolii płowdiwskiej. W czerwcu 2013 Symeon złożył rezygnację z pełnienia urzędu. 27 października nowym metropolitą został wybrany dotychczasowy biskup pomocniczy Antoni[1].

Metropolici[edytuj]

Główne świątynie[edytuj]

Struktura[edytuj]

Niemcy[edytuj]

Węgry[edytuj]

Austria[edytuj]

Belgia[edytuj]

 Osobny artykuł: Prawosławie w Belgii.

Chorwacja[edytuj]

Francja[edytuj]

 Osobny artykuł: Prawosławie we Francji.

Hiszpania[edytuj]

 Osobny artykuł: Prawosławie w Hiszpanii.

Holandia[edytuj]

 Osobny artykuł: Prawosławie w Holandii.

Norwegia[edytuj]

Portugalia[edytuj]

Szwajcaria[edytuj]

Szwecja[edytuj]

 Osobny artykuł: Prawosławie w Szwecji.

Wielka Brytania[edytuj]

Włochy[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]