Mewa cienkodzioba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mewa cienkodzioba
Chroicocephalus genei[1]
(Breme, 1839)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd mewowce
Rodzina mewowate
Podrodzina mewy
Rodzaj Chroicocephalus
Gatunek mewa cienkodzioba
Synonimy
  • Larus genei Breme, 1839[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Chroicocephalus genei

Mewa cienkodzioba[3] (Chroicocephalus genei) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae), zamieszkujący wyspowo pas od Senegalu i Mauretanii przez południową i wschodnią część Półwyspu Iberyjskiego, baseny mórz Śródziemnego, Czarnego i Kaspijskiego, Azję Mniejszą i Bliski Wschód po Kazachstan, Afganistan, Pakistan i północno-zachodnie Indie. Zimuje w dużej części basenów mórz Śródziemnego, Czarnego i Kaspijskiego, wokół Półwyspu Arabskiego na południe po Róg Afryki[2]. Nie wyróżnia się podgatunków[4].

Do Polski zalatuje wyjątkowo – do 2018 roku stwierdzono ją tylko 5 razy[5].

Mewa cienkodzioba w locie
Cechy gatunku
Grzbiet i wierzch skrzydeł popielate, reszta ciała biała. Na końcach skrzydeł białe plamy, końcówki lotek pierwszorzędowych czarne. Oko żółte, w szacie godowej dziób i nogi ciemnoczerwone. W szacie spoczynkowej dziób o jaśniejszym czerwonym odcieniu niż w szacie godowej, dziób osobników młodych cielisty lub żółtobrązowy[6].
Wymiary średnie
dł. ciała ok. 40–45 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 100–115 cm
waga ok. 220–350 g
Biotop
Morskie wybrzeża oraz słone i słodkie jeziora w pasie stepów, a także delty rzek. Zimą morskie wybrzeża, unika portów.
Gniazdo
Preferuje tereny otwarte, tworzy kolonie liczące od kilkudziesięciu do kilkuset par, często z rybitwami.
Jaja
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w marcu-maju 2–3 jaja.
Wysiadywanie
Jaja wysiadywane są przez okres 21–28 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta opuszczają gniazdo po 2–3 dniach, zaś umiejętność latania zdobywają w wieku 30–35 dni.
Pożywienie
Głównie ryby, po które nurkuje do głębokości około 1 metra. Pokarm uzupełnia bezkręgowcami i roślinami.
Status i ochrona
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje mewę cienkodziobą za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern)[2]. Liczebność populacji szacuje się na 180–230 tysięcy dorosłych osobników[2]. W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Chroicocephalus genei, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d Larus genei, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] [dostęp 2020-06-21] (ang.).
  3. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Larinae Rafinesque, 1815 - mewy (wersja: 2020-01-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-06-21].
  4. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Noddies, gulls, terns, auks (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-06-21].
  5. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 35. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2018. „Ornis Polonica”. 60, s. 125–160, 2019. 
  6. Lars Svensson, Killian Mullarney, Dan Zetterstrom, Collins Bird Guide, second edition, ISBN 978-0-00-726814-6.
  7. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]