Mezokortykalny szlak dopaminergiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mezokortykalny szlak dopaminergiczny – jeden ze szlaków, którymi aksony wydzielające dopaminę przebiegają w ośrodkowym układzie nerwowym[1].

Mezokortykalny szlak dopaminergiczny bierze swój początek w brzusznej części pola nakrywki. Znajdują się tam perykariony tworzących go neuronów. Ich aksony kierują się ku korze przedczołowej. Ich neuroprzekaźnik stanowi dopamina[1].

Neurony tworzące przedmiotowy szlak uczestniczą w spełnianiu kilku funkcji. Te wysyłające swe neuryty do grzbietowo-bocznej kory przedczołowej biorą udział w spełnianiu funkcji poznawczych i wykonawczych. Natomiast te kończące się w brzuszno-przyśrodkowej korze przedczołowej mogą odpowiadać za afekt i emocje. Informacje te nie są jednak pewne[2].

Uważa się, że mezokortykalny szlak dopaminergiczny związany jest przyczynowo ze schizofrenią, zwłaszcza zaś z jej objawami poznawczymi, negatywnymi i afektywnymi. Zbyt małe przekaźnictwo dopaminergiczne w odgałęzienia grzbietowo-bocznych wiąże się z wystąpieniem objawów poznawczych i niektórych negatywnych objawów psychotycznych, podczas gdy ubytek aktywności dopaminergicznej neuronów sięgających kory przedczołowej przyśrodkowo-brzusznej łączy się z objawami afektywnymi oraz również niektórymi negatywnymi objawami schizofrenii. Warunkowanie objawów schizofrenii przez niedobór dopaminy stwarza istotny problem, gdyż używane w jej terapii leki przeciwpsychotyczne stanowią blokery receptorów dopaminowych[2] (głównie antagonisty receptora D2, stosowane w celu zmniejszenia nadmiernej aktywności mezolimbicznego szlaku dopaminergicznego, wywołującej z kolei objawy pozytywne[3]). Na wymienione objawy wpływ ma jednak również przekaźnictwo glutaminianergiczne[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Stahl 2009 ↓, s. 28–31.
  2. a b c Stahl 2009 ↓, s. 28-31.
  3. Stahl 2009 ↓, s. 23-28.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stephen M. Stahl: Podstawy psychofarmakologii. Teoria i praktyka. T. 2. Gdańsk: Via Medica, 2009. ISBN 978-83-7599-070-6.